Op deze qua weer, weergaloze 1 mei 2026 was ik in 020 want daar werd deze
dag van de arbeid gevierd. Zo’n beetje alle linkse politieke partijen en de organiserende
vakbond FNV waren aanwezig. Er waren 18.000 mensen naar het Museumplein gekomen. Van daar werd ruim twee uur gedemonstreerd naar het mooie Martin Luther Kingpark. Uit alle hoeken en gaten van Nederland was er busvervoer geregeld.. Voor
Rotterdammers uit het Centrum, Noord, West en Oost was er een dubbeldekker gecharterd
om ze van Capelsebrug naar Amsterdam te vervoeren.
De nieuwe voorzitter van de FNV, Hans Spekman, werd
gepresenteerd. Eindelijk weer eens een man die tot de verbeelding spreekt aan
het roer van onze grootste vakbond. Hij maakte gelijk duidelijk wat hij het eerst
wilde gaan aanpakken: de afbraak van de WIA, de wet die de tijdsduur en de inkomsten vaststelt voor werkers die tijdens hun werk arbeidsongeschikt raken. Luidkeels maakten de toehoorders (ik, wij dus) duidelijk dat daar ‘AKTIE’ voor gevoerd moet gaan worden.. Dat woord klonk nog
menigmaal op tijden de presentatie van succesnummers van het afgelopen jaar: de succesvolle actie
bij DHL en de actie van Rijksoverheidsambtenaren, die bijna 3%.loon er bij krijgen.
Het was een prima georganiseerde dag. Ik had broodjes kaas meegenomen maar dat was helemaal niet nodig. Voor iedereen was een bakkie patat mèt (helaas niet met pindasaus), een stuk pizza en heerlijk bolletje ijs allemaal gratis. Net als de drankjes. Flesjes water kon je zoveel pakken als je wilde, dat was ook wel nodig op deze bloedhete dag. Ook het busvervoer was uitstekend geregeld. Het valt nog niet mee om enkele duizenden mensen van het manifestatie terrein enigszins relaxed naar tientallen bussen met de juiste bestemming te loodsen. Een flink aantal vrijwilligers had daar een hele kluif aan.
Het kwam me niet helemaal onbekend voor maar het is goed dat de aandacht er weer eens op gericht wordt. 15 jaar geleden heeft Nederland een verdrag getekend met de Internationale Arbeidsorganisatie voor fatsoenlijk werk voor huishoudelijk personeel. Het gaat om voornamelijk vrouwen en migranten vaak zonder papieren. Ze zorgen voor kinderen, maken huizen schoon, begeleiden ouderen en onderhouden hele gezinnen. Vaak hebben ze geen recht op een eerlijk loon en reguliere werktijden, sociale zekerheid (ziekte verlof, pensioen, verzekeringen), rechtszekerheid en veilige arbeidsomstandigheden.
Op 16 juni is (op een nog onbekende locatie)een manifestatie
waarin de werkers zullen eisen dat:
-Huishoudelijk werk als werk wordt erkend.
-Gelijke arbeidsrechten en bescherming wordt gegarandeerd.
-Bescherming wordt geboden tegen uitbuiting en misbruik.
-Waardigheid, veiligheid en een eerlijke behandeling wordt
gewaarborgd.
-Ik sluit dit verhaal van 1 mei af met de oproep tot
solidariteit met die werkers. Steun huishoudelijk personeel. Huishoudelijk werk
is echt werk.
Lieve lezer,
stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:
stukkiejee.blogspot.com
