Pageviews van de afgelopen week

Posts tonen met het label amoureus. Alle posts tonen
Posts tonen met het label amoureus. Alle posts tonen

zaterdag 23 mei 2026

NAAKTSTRANDJE.

 

De laatste jaren heb ik wat meer bravoure. Doch het grootste deel van mijn leven bracht ik door in schuchterheid, preutsheid, verlegenheid en minderwaardigheid. Het is niet anders. Erg zichtbaar voor de buitenwereld is dat alles nooit zo geweest. Ik had leuk werk.  Vele jaren was ik  samen  met een prachtige vrouw, de liefde van mijn leven. Met haar kreeg ik twee geweldige zonen, die we samen hebben ‘grootgebracht’ en die het ‘leuk’ doen’. 

Dat ik mijn zwakkere kant heb kunnen overwinnen komt enerzijds doordat ik, na de echtscheiding niet zó kon doorgaan. Ik moest zelfstandiger en krachtiger leren handelen. Mijn sterke ega was er niet meer, dus ik moest nu  echt aan de bak. Dat was één kant van mijn ’renaissance’. Bij de andere factoren, die mij sterker maakten speelde mijn zus een rol, een merkwaardige rol. 

Ik was 64 jaar, in het jaar van de echtscheiding. Ik kreeg een huis in Ommoord. Mijn zus die vlak bij mij in de buurt woonde belde me op zomerse dag om mee te gaan naar het naaktstrand in het Kralingse Bos. Ik had nog nooit gehoord. dat er zoiets in Rotterdam was. Het zou sowieso  nooit in me opkomen om alleen naar zoiets toe te gaan. Mijn zus zit daar heel vaak. Ze heeft  ook haar kennisjes daar.

Goed, ik ga met haar mee, beetje onwennig, in het begin, preuts maar dat blijkt totaal niet nodig … in een paar weken heb ik er geen enkele moeite meer mee om uit de kleren te gaan en sta ik in mijn blootje te jeu de boulen met Henriëtte en Paul, zij is net als ik acteur, Paul heeft een goedlopende patatzaak. Ik ben nog  tijdje  bevriend met haar geweest .Maar Paul kon dat  niet aan. Hij was stikjaloers … hoewel Henriëte en ik  een niet amoureuze vriendschap hadden.

Dan de tweede factor die me krachtiger maakte kwam door een verjaardagscadeau dat ik van mijn zus kreeg. Het lijkt zo’n kleinigheid. Een  futiliteit met grote gevolgen. Ze gaf me een tienrittenkaart cadeau voor een (homo-)sauna: Sauna de Banier in de  Banierstraat. Mijn zus was daar zelf vaste gast. Zij is lesbisch. Ik heb heel wat moeten overwinnen om daar naar binnen te gaan en binnen te blijven. Ik ben geen homo. Ik heb helemaal geen probleem met homo’s maar ik had het rare vooroordeel dat ik als lustobject door de andere heren bekeken zou worden. Dat oordeel  bleek 100% bullshit te zijn. Ik heb er geweldig genoten. Ik moet toegeven dat ik nooit en te nimmer de ijs- en ijskoude waterton ben ingesprongen.

Sauna en naaktstrand als sterkmakers. 't Klinkt vreemd maar het werkte goed. Vanmiddag, het was net zo lekker weer als die eerste keer, was ik daar weer even, open en bloot, op dat kleine stukje strand. Nu in m'n uppie. Mijn zus zit op de camping in Rockanje.


Lieve lezer, 

stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:

stukkiejee.blogspot.com

zondag 12 oktober 2025

EEN LEKKE BAND.

Ik verheug me er de hele dag al op. Mijn bezoek deze zaterdagavond aan de Schouwburg Zuidplein. Een schitterende locatie voor alle theater èn voor àlle Rotterdammers.

Ik heb me voorgenomen om van mijn huis in Alexanderpolder, te gaan fietsen naar Zuidplein, een kleine 14 kilometer. Maar helaas, ik was nog niet halverwege of ik kreeg een lekke band, de eerste van deze fiets … ahhch. Godzijdank was ik bijtijds van huis gegaan en had ik mijn ov-chipcard bij me. Dus ik kon mijn fiets rustig bij het dichtstbijzijnde metrostation Kralingse Zoom neerzetten en verder met de metro naar Zuidplein gaan.

Op de terugweg, tegen middernacht, denk ik, pik ik dan mijn fiets weer op bij Kralingse Veer en gaan we samen met de metro naar Prinsenlaan. Maar nu eerst Zuidplein.

Als er één theater is in Rotterdam dat er zowel met wòòrden als met dàden is voor àlle Rotterdammers, van welke plek op aarde ze ook komen, dan is het dit theater Zuidplein.

Vanávond ga ik echter, met een paar Klup (*)-meiden naar de voorstelling van de Noordereiland Opera. Uitgevoerd door een enthousiaste bewonersgroep uit die buurt. Aan deze opera wordt al jaren gewerkt en is al enkele malen vertoond, in vernieuwde versies. Ook de versie van deze avond is nog niet de definitieve. Volgend jaar wordt er weer een stukje van de geschiedenis aangebreid.

Ik heb in een bomvolle zaal genoten van een groep van circa 25 prima zangers/acteurs. Zonder uitzondering, vol overtuiging en met veel speelplezier….  amateur-toppers! Er waren echter twee spelers die met kop en schouders boven de anderen uitstaken. Iets wat natuurlijk alleen maar kan dankzij de inzet van die puike anderen om hen heen.

Na afloop heerste er in de foyer een euforische stemming. Spelers en publiek vermengden zich. Er werd gelachen en gedronken. Ik kreeg zomaar van een wildvreemde dame, vriendelijk en mooi van lelijkheid, een pilsje aangeboden, nadat ik haar zei/vroeg: ’t Was leuk hè?’. De dame was met twee andere dames van háár wijkkoor. Ze hadden zojuist met plezier de opera bekeken. Kregen de kriebels om ook een opera te makn voor hun eigen wijk. van de voorstelling en wilden in hun enthousiasme ook zo’n opera gaan componeren voor hun eigen buurt: de Kop van Zuid.

Ik vergat me helemaal te bemoeien met ‘mijn’ Klupmeiden, met wie ik afgesproken had na afloop wat na te praten en te drinken. Met name met Anita wilde ik dat graag, eerlijk gezegd erg graag. Voor het eerst sinds lange tijd weer amoureuze gevoelens.

 

 

(*) Wil je weten wat ‘Klup’ is: Google het.

  

Een stukje tekst uit

de Noordereiland Opera:

 

Noordereiland is prachtig

Omringd door water

In het hart van de stad

 

Noordereiland is prachtig

Met al zijn bruggen.

Vastberaden en stoer.

 

Midden in de stad

Een oase

 

Zie de mensen zo krachtig

In al hun kleuren

Wel een beetje apart

 

Zie de mensen zo krachtig

Met al hun nukken

En het hart op de tong

 

Midden in de stad

Een oase