Het zou wel heel raar zijn
als het niet zo was: op het strand van de Hoek was het op deze Eerste Pinksterdag bomvol. Ik was er met
mijn aangenomen zus M. Geheel nieuw voor mij is dat een stuk strand ter
grootte van een half voetbalveld door een strandexploitant is afgezet, alwaar
de meer poenerigen onder ons zich iets ongestoorder kunnen laven aan de zon. In
de gauwigheid zie ik vier van dergelijke privé strandjes, waar de strandgast tegen betaling van 12,50 euro de hele dag mag recreëren. Eten en
drinken kan daar, tegen betaling natuurlijk, volop worden aangevoerd
Ondanks het nijpende
tekort van bedienend personeel in de horeca en dan met name in die strandtentjes,
en zeker met dit heerlijk zomerse weer, zie ik de bedienende jongens en meisjes
serveerders regelmatig tegen elkaar opbotsen op die halve voetbalvelden. Kosten
noch moeite worden gespaard om deze beter bedeelden op het 'veld' te houden.
Ik praat daar niet over
met M. Ik weet wel zeker dat ze daar nooit zou gaan zitten, op dat
voetbalveldje, maar er zo lang over ouwehoeren als ik doe, dat zit niet zo in
haar. Ze houdt niet zo van dat uitgebreide gezeik van mij over in haar ogen zoiets
lulligs. Wat ze ergens van vindt kom er meestal in een krachtig kernwoord uit.
In dit geval was dat: 'kut' en klaar is Kees. M. dan in dit geval. En eerlijk
is eerlijk, elk woordje dat meer aan zoiets
vuil gemaakt wordt is tijd- en taalverspilling, toch?
Waar M. nou weer wel over valt en waarover zij zware woorden aan mij kwijt wil, is die dame met haar hondje: ’Mot je nou zo’n muts zien, die hier de hele dag topless gaat leggen zonnen met die arme Jack Russel vlak tegen d’r an geplakt. ’t Is bijna crimineel.’ Ik kan M. niet anders dan gelijk geven. Het is niet leuk voor dat kleine felle viervoetertje maar ze moet dat beestje op zo’n dag als deze beter gewoon thuis laten.
‘Het grote, dit hoeft
voor mij niet verschijnsel’ van de dag, is vandaag geworden: de tatouage. De tatouage is de afzichtelijke en geheel vrijwillige toetakeling
van grote delen van de huid, zoals vertoond bij vrijwel alle strandmannen. Ik denk
soms wel eens dat ik de enige ben zonder!
Overigens hadden mijn
aangenomen zuster M. en ik een heerlijk middagje op het strand van de Hoek: wandelen, picnicken, terrasje, koffie, bier, pootje baaien, een bang krabbetje, een meeuw op apegapen, een ultra-laag vliegend vliegtuig èn ... opvallend veel kwallen. Ook zonder tatouages.
