VIER JAAR TEGENOVER 50 JAAR.

Ik koos voor de drie uur durende film 'Kokuho' in bioscoop KINO. Het is een meeslepend Japans drama dat Kikuo volgt, de zoon van een vermoorde maffiabaas. Kikuo wordt geadopteerd door een beroemde acteur en groeit samen met diens zoon op in de slangenkuil van het traditionele Japanse theater. Vijftig jaar lang strijden de stiefbroers om roem en perfectie op het podium. 

Pas de volgende ochtend zag ik het appje dat Ruud me stuurde. Hij had wat anders: hij moest op de poes van zijn dochter passen. Ruud is mijn maatje. Normaal gaan we er elke dinsdagmiddag samen op uit. Wandelen, fietsen, een museum, de bioscoop, of bij slecht weer gezelschapsspelletjes bij mij of hem thuis. Meestal bij mij, want Ruud heeft niet alleen een lichte vorm van autisme, maar is ook een enorme hoarder. Het is, kort en duidelijk gezegd, een enorme teringzooi bij hem thuis. 

Uitsluitend 'Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet' zouden Ruud en ik bij hem kunnen spelen. Geen speeltafel, spelbord of pionnen nodig. Maar zelfs dat spel is daar best moeilijk; ik krijg direct keuzestress gezien de giga-hoeveelheid spullen die in Ruuds woonkamer rondslingert. 

Wat Ruud niet weet, en ook niet hoeft te weten, is dat hij dezer dagen geen moment bij míj in beeld is geweest. Falikant vergeten. Pas toen ik mijn WhatsApp opende en zijn berichtje zag, realiseerde ik me dat hij voor mij even van de wereld was geweest. Gisteren was ik simpelweg te druk in de weer met zwemmen, een hardnekkig zwerende teen en het uitzoeken van een film, puur voor mezelf. 

Bezopen vind ik het eigenlijk. Vier jaar staat onze wekelijkse date als een huis. Nooit vergeten. Sterker nog: ik bedacht op maandag vrijwel altijd onze activiteit. In feite was Ruud dus geen 24, maar 48 uur volledig uit mijn systeem gewist. Raar hoe het brein werkt. 

Vijftig jaar lang vochten de Japanse maffiazonen in KINO om de absolute controle op het toneel. Maar in de Rotterdamse realiteit vallen vier jaar vriendschap ongemerkt in het water, simpelweg omdat er opgepast moet worden op de poes van de dochter.

Lieve lezer, 

stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:

stukkiejee.blogspot.com

DE WIND DRAAGT ONS MEE.

Ik ben bezig mijn Frans op te frissen. In dat kader werd ik attent gemaakt op een wel heel bijzonder chanson, dat eigenlijk nauwelijks klinkt als een chanson. Dit lied: ‘Le vent nous portera’ dateert alweer uit 2001. Destijds is het nummer me totaal ontgaan. Terwijl het toch een grote hit was. 

"Le vent nous portera’ van de groep: ‘Noir Désir’ is dichterlijk en meeslepend. Het gaat in de song om acceptatie en tijdelijkheid van het bestaan. De "wind" symboliseert de ongrijpbare tijd en het lot. Alles wat de mens meemaakt wordt afgevoerd en gewist.

De boodschap is niet somber: het roept op, in het ‘hier en nu’ te leven , te accepteren, te dragen. Uiteindelijk kunnen we toekomst noch tijd beheersen. 

 De wind zal ons meedragen

 Couplet 1

Ik ben niet bang voor de weg
We moeten kijken, we moeten zien
Alles is verborgen onder de plooien
De geschiedenis van de weg en de rest
Alles zal goed komen, het zal wel lukken
De wind zal ons meedragen

 Couplet 2

Je boodschap aan de beer
En het traject van een ster
Niets is ons echt gegeven
Zelfs niet de herinnering aan wat we waren
En de wind zal het meenemen
Alles zal verdwijnen, maar
De wind zal ons meedragen

 Couplet 3

De streling en de schietmot
En deze wond die ons verscheurt
Het paleis van de andere dagen
Gisteren en morgen
De wind zal het meenemen

 Couplet 4

De genetica in de handtas
De chroom van de spuiten
En wat we nu nog kunnen doen
Als we de getijden overleven
Alles zal verdwijnen, maar
De wind zal ons meedragen

 Couplet 5

Deze parfum van onze dode jaren
Diegene die aan jouw deur kan kloppen
Oneindigheid van het lot
We houden er één van over, wat maakt het uit
De wind zal het meenemen

 Couplet 6

Terwijl de getijden stijgen
En iedereen zijn rekeningen maakt
Neem ik mee naar de schaduw van jouw armen
Wat ik nog in me draag
En de wind zal het meenemen
Alles zal verdwijnen, maar
De wind zal ons meedragen

 

Niet echt makkelijk die tekst.

Luister naar het lied . 

De geweldige melodie.

Beweeg lichtjes mee.

Geef je er aan over.

 

Op YouTube en Spotify

Le vent nous portera.

Noir Désir.

 

Geniet!

Lieve lezer, 

stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:

stukkiejee.blogspot.com