Ik koos voor de drie uur durende film 'Kokuho' in bioscoop KINO. Het is een meeslepend Japans drama dat Kikuo volgt, de zoon van een vermoorde maffiabaas. Kikuo wordt geadopteerd door een beroemde acteur en groeit samen met diens zoon op in de slangenkuil van het traditionele Japanse theater. Vijftig jaar lang strijden de stiefbroers om roem en perfectie op het podium.
Pas de volgende ochtend zag ik het appje dat Ruud me stuurde. Hij had wat anders: hij moest op de poes van zijn dochter passen. Ruud is mijn maatje. Normaal gaan we er elke dinsdagmiddag samen op uit. Wandelen, fietsen, een museum, de bioscoop, of bij slecht weer gezelschapsspelletjes bij mij of hem thuis. Meestal bij mij, want Ruud heeft niet alleen een lichte vorm van autisme, maar is ook een enorme hoarder. Het is, kort en duidelijk gezegd, een enorme teringzooi bij hem thuis.
Uitsluitend 'Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet' zouden Ruud en ik bij hem kunnen spelen. Geen speeltafel, spelbord of pionnen nodig. Maar zelfs dat spel is daar best moeilijk; ik krijg direct keuzestress gezien de giga-hoeveelheid spullen die in Ruuds woonkamer rondslingert.
Wat Ruud niet weet, en ook niet hoeft te weten, is dat hij dezer dagen geen moment bij míj in beeld is geweest. Falikant vergeten. Pas toen ik mijn WhatsApp opende en zijn berichtje zag, realiseerde ik me dat hij voor mij even van de wereld was geweest. Gisteren was ik simpelweg te druk in de weer met zwemmen, een hardnekkig zwerende teen en het uitzoeken van een film, puur voor mezelf.
Bezopen vind ik het eigenlijk. Vier jaar staat onze wekelijkse date als een huis. Nooit vergeten. Sterker nog: ik bedacht op maandag vrijwel altijd onze activiteit. In feite was Ruud dus geen 24, maar 48 uur volledig uit mijn systeem gewist. Raar hoe het brein werkt.
Vijftig jaar lang vochten de Japanse maffiazonen in KINO om de absolute controle op het toneel. Maar in de Rotterdamse realiteit vallen vier jaar vriendschap ongemerkt in het water, simpelweg omdat er opgepast moet worden op de poes van de dochter.
Lieve lezer,
stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:
stukkiejee.blogspot.com
