EEN EIGENWIJS VUILNISBAKJE.

Waarom zou ik gaan schrijven over een vuilnisbakje? Een vederlicht, blikken bakje van nauwelijks veertig centimeter hoog en een diameter van twintig centimeter. Op de buitenkant was ooit een fraaie print afgedrukt voorstellende twee gele, een witte en een blauwgrijze tulp met donkerblauwe stengels en bladen, met twee tussen die tulpen gestoken grijzige narcissen. Ook die hadden donkerblauwe stelen meegekregen. Dit boeket was dertig centimeter, even hoog ls breed. De rest van het oppervlak van dit eigenwijze vuilnisbakje was beprint met grijze blaadjes. En een één centimeter hoge blauwe rand, net boven de bodemrand moet waarschijnlijk het water verbeelden waar de bloemen in staan. Misschien wekt deze beschijving van dit afvalbakje een zekere blijheid of vrolijkheid ... en misschien was dit ook wel zo toen dit prullenbakje jaren geleden in gebruik werd genomen. Oorspronkelijk, althans dat vermoed ik, als verpakking van een nieuwe hoed. Toen zat er nog een goed sluitende deksle bovenop met naar ik aanneem een mini-versi van het op de zijnkant geprinte boeket. Met die deksel is ook de oorspronkelijke vrolijke uitstraling van de omtrek tot een armzalige afbeelding verworden.

De binnenkant is van een geelachtig, glimmend en spiegelend soort blik. Ook de bodem van dit vuilnisbakje  is van dat materiaal vervaardigd. Vijwel alle blikken en blikjes die we in ons huishouden kennen zien er zo van binnen uit.

Het staat standaard naast mijn bureau. Ik zit er nu vlak naastte schrijven en als ik even ophoud  kan ik inventariseren wat er nu in zit. Niet veel bijzonders.

Een druiventak zonder één druif, een kassabon van de Jumbo, een ‘ticket' van bioscoop Kino, voor de film 'La vita va vosi', twee lege medicijnstrips, eentje van lithium en eentje van quetiapine, een boodschappenbriefje, 15 aardbeienkroontjes en twee versnipperde A-4-tjes (in 100 stukjes) met een tekst over een vrouw die ik heimelijk bemin (begeer).

Ik schreef al dat het vuilnisbakje standaard naast mijn bed stond. Wie schetst nu mijn verbazing toen ik vanmorgen uit mijn bed kwam en het bakje zag staan naast de staande schemerlamp  in de woonkamer.

Ik ben de enige die die bak daar neergezet kan hebben. Heel langzaam begon het mij te dagen. Ik moest vannacht plassen, was nog diep in slaap, wist de wc in mijn eigen huis niet te vinden! Ik pakte het bakje van naast mijn bureau en liep er mee naar de schemerlamp. Geen idee waarom naar die lamp! Net toen ik in mijn slaaproes in dat bakje wilde gaan plassen, ontwaakte ik, zag de wc, zette het bakje neer, nam een run naar de plee en was nog maar net op tijd .