Pageviews van de afgelopen week

Posts tonen met het label ketting-rokende. Alle posts tonen
Posts tonen met het label ketting-rokende. Alle posts tonen

vrijdag 15 mei 2026

DE EERSTE KEER.

 

Het is half mei, de ijsheiligen hebben hun werk gedaan dus moeten ze nu maar eens ophoepelen. Ik zit binnenshuis met een wintervest, geitenwollensokken en een moltondekentje over mijn benen nog met kippenvel over mijn hele lijf kou te lijden. Buiten zie ik, te midden van weinige wolken de zon nog hooghartig staan schijnen. Ik heb mijn balkon weer vol gegooid met Gerania. Daar staat ook een Elstar (een appelboom) en ik heb  wat fleurige Niemendalletjes aan de balkonreling opgehangen. Ik krijg straks bezoek van mensen die mij gisteren die Niemendalletjes cadeau deden. De Lidl had speciaal voor vandaag, Hemelvaartsdag, een aanbieding: een mooi roze bloeiende Oleander voor slecht 14,99 euro’ Die plant staat er geweldig bij in dat oude vuilnisvat. Hij bloeit als een tierelier. Zoals ik al zei: ’ik krijg zo visite’ en het is een teringzooitje in mijn huis. Dat bezoek komt vandaag voor het eerst bij me en ik wil niet dat ze de indruk krijgen dat ik ‘hoarder’ ben..

Er ligt een dikke laag stof op de broodkast, waarop ik ook al mijn pinpassen heb uitgestald. De broodkast, ik heb daar destijds honderd euro overnamekosten voor moeten betalen aan de vorige huurder, terwijl iemand ie bij me op bezoek was er  zo maar cash 400 euro voor wilde neertellen.

Het stof in volgestouwde maar prachtige, unieke kast gemaakt door mijn veelzijdige getalenteerde en veel te vroeg overleden Iranese vriend Kawuz, probeer ik weg te wapperen met mijn vrolijk gekleurde plumôt. Dat lukt maar ik moet er herhaalde malen vreselijk van niesen. De kast heeft als omtrek de vorm van een contrabas. Ik heb er een aantal goeie Franse romans van Emile Zola en wat snuisterijen in tentoongesteld. Zoals een verzameling schelpen  gevonden op het strand van Hoek van Holland, enkele asbakken, waaronder één heel bijzonder exemplaar, dat ik als souvenir heb meegenomen uit Porto toen ik daar op vakantie was bij mijn vriend Luis, die daar geboren en getogen is, maar op veertig jarige leeftijd toch liever in Holland kwam wonen. Die asbak wordt overigens op dit moment alleen gebruikt door mijn ketting-rokende aangenomen zus Marieke. Ik ben erg blij dat ik haar überhaupt heb aangenomen. Marieke. heeft mij trouwens ook aangenomen als aangenomen broer. Wat op zichzelf heel aangenaam is als je bij elkaar op de trap woont en je elkaar, om wat voor reden dan ook, zo af en toe eens nodig hebt.

 Ik moet het prachtige zeil op de keukenvloer, na het schrijven van dit stukje, even vlug dweilen, met Dasty en de mop, want nu is het er één grote kleefboel. Dáár kan ik met goed fatsoen geen visite op ontvangen.