Haar. Ouwere mannen, zoas ik, hebbe d’r veelsteveel van. Behalve dan op d’r hoofd, wat dan heel makkelijk wordt afgedaan met die tekst: op hersens groeit geen haar. Op een biljartbal leg toch ook geen gras?
M’n oorhaar groeit bijvoorbeeld zó snel m’n oren uit, ’t lijkt wel bamboe. Elke dag mot ik d’r met zo’n oortrimmer doorheen rauze om te voorkome dat de oorwurm toeslaat.’t Is nie echt eenvoudig, dat onthare van de gehoorgang: je ziet nie goed wat je doet en als je te veel wegtrimt, kejje las krijge van oorsuize, evenwichtsstoornis of kejje zelfs helemaal doof worde. Gaat eigenlijk nooit goed. En ik vint nou ook weer geen klussie om an m’n vrouw over te late. Misschien zou ze ’t wel wille doen, als tegenprestasie voor dat driemaandelijkse ritueel van 't schere van d’r bikinilijn. Maar ik wil d’r daar niet mee belaste. Zij heb wel wat anders te doen, zeg!
‘Ziet ’t er netjes uit, schat?’ vroeg ik d’r altijd (maar nu nie meer, hoor) en steevast zei ze dat ’t er nie uit zag, dus …
Eén keer heb ik die oorhare late verwijdere door een Turkse kapper: die brandt met de grote vlam van z’n aansteker alle haartjes rigoureus uit m’n oren. Toen reageerde m’n vrouw ineens heel enthousiast:
‘Geweldig! Nu weet je hoe ’t moet! Ik help je voortaan kom voortaan wel met de gasaansteker'.
Tot ongenoegen van de vrouw, doen veel manne niet aan neustrimme. Ik hoort vrouwe in dit verband nogal eens de woorde ‘onsmakelijk’ en ‘misselijk makend’ bezige. En, ja … ’t is toch ook te smerig om an te zien. Vandaar dat ik zelf dat verschijnsel al zo lang en zo grondig aanpakt. ’t Is net of d’r tientalle angstige, hulpeloze vliegenpootjes uit de neusgate van die manne legge te bungele.
Ook bij ’t trimme van de neus mag je nie te rigoureus te werk gaan. Maar de neus zit godzijdank op een heel andere plek dan ’t oor, dus daar kejje veel beter zien wat je an ’t doen bent.
Echt ’t allerleukste van dat neustrimme is ’t kietelgevoel dat de trimmer in je eigen neus teweegbrengt. We hebbe ’t hier over een extreem hoog en zeer scherp kietelgehalte, dat nog maar nennie de pijngrens overschrijdt. Als je ’t mij vraagt, is dit voor een beetje man absoluut ’t op één na lekkerste kietelgevoel.
En je hoefter niet eens voor te gaan legge!
(Uit mijn verre R'damse verleden)
Lieve lezer,
stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:
stukkiejee.blogspot.com
Geen opmerkingen:
Een reactie posten