GEEF IK WAT AAN NEPAL?

Wat een ellende in Nepal ... hartverscheurende taferelen ... zo veel families uit elkaar gerukt ... zoveel mensen van jong tot oud meegesleurd en omgebracht door die meedogenloze modderstromen in dorpen als Timure en Syapru Besi ... onmogelijk te bevatten ... volslagen machteloos, zeg maar apathisch zie ik op tv bruggen, flatgebouwen en kantorencomplexen ‘ontworteld’ en meegevoerd worden ... mannen, vrouwen, kinderen moeten aanschouwen die in één klap alles en iedereen kwijt zijn ... ik kan het gewoon niet!

Honderd doden deelt het NOS Journaal mede. Een belachelijke inschattingsfout. Een dergelijk grote blubbermassa neemt geen genoegen met minder dan duizend slachtoffers. Ik gooi de tv uit. Er zal wel een inzamelingsactie 'Help Nepal' komen.

Sneller dan ooit neem ik mezelf voor 125,00 euro te geven. Dat is veel voor mijn doen, ook gezien mijn maandinkomen. Ik vang 2.500 schoon per maand, dus die honderdvijfentwintig euro is 5% van mijn netto inkomen per maand.

Tegelijk met die voor mijn doen grote vrijgevigheid, welt bij mij wrevel, afkeer en walging tegen Goede Doelen, met name tegen de Grootgraaiers, de Bestuursdames en Bestuursheren van die Goede Doelen, die stinkend rijk worden van het geld dat ik, en vele anderen met mij, uit onze monden sparen om Nepal uit de nood te helpen, gvd!

Ik ga die Goede Doelenclubs niet allemaal opnoemen. Ik pak als voorbeeld Het Rode Kruis, okee, niet echt een Goed Doel maar het zit bij die andere Goede Doelen precies zo: de topman van het Rode Kruis Nederland verdient (krijgt) ruim 170.000 euro per jaar bruto all-in. En dat is niet de enige. Dat is wat pakweg, een stuk of tien Goede Doelen Bestuurders vangen. Dat betekent dus dat er bijna 2.000.000 euro per jaar NIET NAAR het noodlijdende NEPAL gaat MAAR NAAR de onverzadigbare Bestuurder die er een dikke SUV, een buitenverblijf op de Veluwe, een flinke schenking voor de kinderen of peperdure, chique diners op onze kosten van betaalt.

Neen, dat gun ik ze niet. Dat is geld voor Nepal. Ik ga mijn 125 euro overmaken naar lokale initiatieven via platforms zonder strijkstok, in plaats van de bestuursleden van Goede-Doelen te spekken. Ik heb het net even uitgezocht: ik maak dat geld voor Nepal over naar 'Wilde Ganzen', die club rekent geen overheadkosten en verhoogt mijn 125 euro ook nog eens met de helft. Prima wat die Wilde Ganzen doen. Die vermaledijde 'Goede Doelen' doen goddomme precies het omgekeerde!

Google: 'Wilde Ganzen'

Lieve lezer, 

stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:

stukkiejee.blogspot.com

MET MATE.

 Ik moet oppassen geen alcoholist te worden. Dat heb ik in mijn leven wel vaker zo gevoeld.  Normaal gesproken doe ik nooit gek en drink ik twee biertjes op een dag. Meestal, zo vlak voor het slapen gaan. Ik neem mijn slaappillen met het laatste beetje bier in en slaap dan tot ik met een droge bek en een volle blaas wakker word.. zo rond een uur of vier.

Zo af en toe heb ik ook wel idiote buien, waarin het totale alcoholgebruik per dag statistisch gezien een stijgende, zo nu en dan zeer sterk stijgende curve vertoont. Het weer is bij mij vaak een veroorzaker van zo’n idiote curve. In  fijne zomerse periodes verdubbelt het aantal blikjes per dag, dat ik inneem. Maar dan is het doorgaans ook weer zo voorbij, want zelden is het in Holland langdurig en krachtig zomer. Ik heb er geen enkele moeite meer om weer over te schakelen naar twee blikkies per dag.

’s Winters, tsja, het gaat haast onwillekeurig, het is koud en ik schiet op de automatische piloot even de slijter in voor een kwaliteitslitertje cognac een Remy Martin. Onbetaalbaar maar dan toch ... Zonder een glaasje cognac als slaapmutje, vat ik de slaap niet. Mijn voeten blijven ijskoud. Ik slaap beneden de 16 graden beslist niet met koude voeten. Neen, ook geitenwollen sokken helpen me niet: een glaasje cognac wel. Krijgen we weer hogere temperaturen, dan heb ik weinig last met in slaap vallen, mijn fles cognac is dan misschien pas voor de helft leeg, en dat laat ik dan zo, voor de kou, die misschien nog komen gaat of desnoods tot volgend jaar, want ik blijft er verder vanaf. 

Ook mijn stemmingen  voeren me soms voor enige tijd in de armen van mijn vriend Bachus. Met name de negatieve stemmingen met depressieve gedachtes, verdrietig stemmende gebeurtenissen. Ik verwacht dan van ‘lekkere biertjes’ zoals Westmalle trippel (12%), kleine wonderden in 'my mind', zodat dat monnikenbrouwsel de boel daar een klein beetje kan opschudden richting een opgewekt gemoed. Die Westmalle-stemmingsverbetereraar heeft dikwijls na drie avonden zijn werk al gedaan.

Nu was ik afgelopen zaterdag in Schiedam, met de jeneverdagen 2026. Je wilt niet weten hoeveel ik op heb Er stonden  daar in een grote kerk aan de Lange Haven wel dertig destillateurs hun waar aan  te prijzen. Bije elke kraam werd een slokje ingeschonken. Ik had eerder ‘neen’ moeten zeggen. Ik schrijf dit schrijfsel, de zondag er na, met zware hoofdpijn, een nog niet eerder vertoonde misselijkheid en onbeheersbare kots-neigingen. 

Mijn vriend Hendrik maakte me attent op die jeneverdagen. Dat was voor het eerst en nooit weer. Vandaag hoef ik niks meer. Zelfs niet met mate.