VERMOMMING?

Ik heb, zo kort voor mijn vertrek naar Avignon, nog een nieuwe  leuke lerares Frans gevonden. Ze is een vluchteling uit Rusland.  Ze heet geen Nadja maar zo ga ik haar in dit stukje wel noemen. Één van de vele politieke vluchtelingen, die het bloed van Poetin wel kunnen  drinken. In Rusland heeft ze op  middelbare scholen Franse les  gegeven. Ze is nu  zes jaar in Nederland en ze heeft inmiddels al zoveel van de Nederlandse taal opgepikt dat ze als vrijwilliger in het  buurhuis Franse les kan geven aan mij.  Sinds kort weet ik ook waar ze woont.  Dat ga ik niet aan de grote klok hangen, want de KGB gluurt altijd en overal.  Dat ze in een 50  plus flat woont mag de KGB wel weten. Daar vinden ze haar toch nooit.

 Ze is dus niet de jongste meer. Ik ben twee weken geleden even  bij haar thuis geweest om een printje van een chansontekst af te geven De volgende les wil ze namelijk  ‘Non, je ne regrette rien’(Nederlands: ’Neen ik heb nergens spijt van.)’ van Edith Piaf  gaan behandelen.

  Ik ben verrast. Nadja ziet er bij haar eigen  thuis zo anders uit dan op les. Daar heeft ze een strak o haar hoofd getrokken  zonnehoedje op, onzichtbaar haar, met verder over haar lijf geworpen wijde onelegante ‘todden’ met daaronder een paar lompe gymschoenen  Zou dat soms een vermomming wezen, die haar onherkenbaar maakt voor de  KGB

 Bij haar thuis zie ik Nadja rondlopen zonder dat stomme hoedje. Dan zie ik haar leuk geknipte haar met geflitste lokken.  Ze draagt een  modieus  spijkerstofjurkje en loopt op fel rode schoentjes net een klein hakje. Dat staat haar  heel leuk.

Ik denk niet dat ze zich speciaal voor mij zo leuk aangekleed heeft die avond. Hoe oud zou ze zijn vraag ik me af. Ik heb geen idee. Zeker ouder dan 55 anders mocht ze daar niet wonen. Ik schat zo in dat ze  tussen de 70 en zestig is. Op les 70 thuis 60.

 Haar huis is minimalistisch ingericht. In haar slaapkamer ligt alleen een eenpersoonsmatras. Daarnaast ligt een  opengeslagen Russisch boek met de tekst  op de  grond een omgevallen wekker.

 In de tamelijk grote woonkamer (4 bij 5 meter) staat een tv en haar tv stoel in één hoek en in hoek diametraal daar tegenover  staat een kleine eettafel met dito  stoelen. Voor het overige is de woonkamer leeg. 17 vierkante meter leeg.

 Waarom ze zich zo vermomt, als het een vermomming is, durf ik haar nog niet te vragen.