Donderdag kan ik geen
stukje schrijven. Ik ben ziek. Mijn huisarts ziet een schimmeltje in mijn keel.
Een vreselijk schimmeltje. Ik kan geen hap eten en geen slok drinken door dat
klote-schimmeltje!. Ik kan niet eens mijn eigen speeksel dorslikken. Niet dat ik dat laatste nou zo graag wil
maar het is wel handig als dat gewoon mogelijk is. Ik krijg een penicilline
kuur en die moet voor half juli, als ik op vakantie ga, zijn werk hebben
gedaan. Heb ik verdorie die heerlijke lunch in ons Praathuis aan mij voorbij
moeten laten gaan. Uit de reacties die ik gehoord heb moet het heel lekker en gezellig
zijn geweest.
Net zoals iedereen heb ik ook verrot veel last van de hitte.
Bij mij binnen is de hoogste temparatuur to nu toe 32,6 graden. Iedereen pakt
het weer anders aan. Ik heb bijvoorbeeld de voor- en achterdeur tegen mekaar open.
Dan tocht het een beetje door. ‘Tochten is slecht,’ zei mijn moeder zaliger
altijd. Tsja, maar kapotgaan van de hitte, vind ik nog veel erger.
In alle overheidspubliciteit rond de hitte staat zonnekkaar
dat zeker een bejaarde man als ik, minstens twee liter water per dag moet
drinken. Met die schimmeltjes van mij gaat dat nooit van z’n leven lukken. Ik
krijg hooguit één theelepeltje per hapje naar binnen, dus dat schiet niet op.
Dat wordt een aflopende zaak voor mij. ’t Is nu maar afwachten hoe snel de penicilline werkt.
Slechts in een vertrek in mijn appartement is het enigszins
uit te houden: de badkamer/toiletruimte. Heel verkwikkend is net een douche te nemen van circa 5 minuten. Je hele body zo heet
mogelijk en zo snel mogelijk afspoelen, dan kan je weer een half uurtje relaxed
in je huis rondwaren.
Wie dezer dagen mijn stukjes leest weet dat ik gewond ben geraakt
door een ongelukje met mijn fiets.. Dat geneest niet helemaal goed. Dat gewonde been blijft
vocht vasthouden en dat kan nare gevolgen hebben In het ergste geval moet dat
been geamputeerd worden. In elk geval moet ik als de wiedeweerga naar mijn
huisarts, om haar naar dat been te laten lijken.
Slapen doe ik ook voor geen meter met dit weer. Drie nachten
heb ik nauwelijks een oog dicht gedaan. En dat is niet zo best voor iemand als
ik. De laatste nacht heb ik mijn opblaasbed op het balkon gelegd en heb daar in
liggen maffen. Veel te kort, dat wel, 5 uurtjes, maar ik heb in ieder geval wàt
geslapen.
P.S. De meest aangename plek van je huis, qua temperatuur,
om te zijn, is je berging. Constant: heerlijk koel, ga maar voelen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten