HOT.

Donderdag  kan ik geen stukje schrijven. Ik ben ziek. Mijn huisarts ziet een schimmeltje in mijn keel. Een vreselijk schimmeltje. Ik kan geen hap eten en geen slok drinken door dat klote-schimmeltje!. Ik kan niet eens mijn eigen speeksel doorslikken. Niet dat ik dat laatste nou zo graag wil maar het is wel handig als dat gewoon mogelijk is. Ik krijg een penicilline kuur en die moet voor half juli, als ik op vakantie ga, zijn werk hebben gedaan. Heb ik verdorie die heerlijke lunch in ons Praathuis aan mij voorbij moeten laten gaan. Uit de reacties die ik gehoord heb moet het heel lekker en gezellig zijn geweest.

 Net zoals iedereen heb ik ook verrot veel last van de hitte. Bij mij binnen is de hoogste temparatuur to nu toe 32,6 graden. Iedereen pakt het weer anders aan. Ik heb bijvoorbeeld de voor- en achterdeur tegen mekaar open. Dan tocht het een beetje door. ‘Tochten is slecht,’ zei mijn moeder zaliger altijd. Tsja, maar kapotgaan van de hitte, vind ik nog veel erger.

In alle overheidspubliciteit rond de hitte staat zonnekkaar dat zeker een bejaarde man als ik, minstens twee liter water per dag moet drinken. Met die schimmeltjes van mij gaat dat nooit van z’n leven lukken. Ik krijg hooguit één theelepeltje per hapje naar binnen, dus dat schiet niet op. Dat wordt een aflopende zaak voor mij. ’t Is nu maar  afwachten hoe snel de penicilline werkt.

 Slechts in een vertrek in mijn appartement is het enigszins uit te houden: de badkamer/toiletruimte. Heel verkwikkend is net een douche te nemen  van circa 5 minuten. Je hele body zo heet mogelijk en zo snel mogelijk afspoelen, dan kan je weer een half uurtje relaxed in je huis rondwaren.

 Wie dezer dagen mijn stukjes leest weet dat ik gewond ben geraakt door een ongelukje met mijn fiets.. Dat geneest  niet helemaal goed. Dat gewonde been blijft vocht vasthouden en dat kan nare gevolgen hebben In het ergste geval moet dat been geamputeerd worden. In elk geval moet ik als de wiedeweerga naar mijn huisarts, om haar naar dat been te laten lijken.

 Slapen doe ik ook voor geen meter met dit weer. Drie nachten heb ik nauwelijks een oog dicht gedaan. En dat is niet zo best voor iemand als ik. De laatste nacht heb ik mijn opblaasbed op het balkon gelegd en heb daar in liggen maffen. Veel te kort, dat wel, 5 uurtjes, maar ik heb in ieder geval wàt geslapen.

 

P.S. De meest aangename plek van je huis, qua temperatuur, om te zijn, is je berging. Constant: heerlijk koel, ga maar voelen.

Lieve lezer, 

stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:

stukkiejee.blogspot.com

ALLERBELABBERDST.

 Allerbelabberdst 1: Thijs

De dierenarts heeft onze kater Thijs, die zijn koppie niet meer kan oprichten onderzocht. Wij dachten dat hij een tia had gehad. De arts, die hem afgelopen maandag grondig onderzocht, constateerde: zijn hartje is onregelmatig en zwak, hij heeft ondergewicht en verhaart erg: grote plukken van zijn vacht vinden we door ons hele huis. Kortom zijn conditie is allerbelabberdst.

De dokter wil een bloedonderzoek laten doen om te weten te komen of de nieren van onze kater goed zijn, of hij suikerziekte heeft en of hij voldoende kalium in zijn lijf heeft. Kaliumgebrek kan er volgens haar de oorzaak van zijn dat Thijs zijn kop niet meer omhoog kan houden.

Vanmiddag rond half vijf belde de dokter met de uitslag van het bloedonderzoek: de nieren zijn goed, hij heeft geen suiker maar wel een groot gebrek aan kalium. We denken dat de dokter het goed gezien heeft, dat kaliumgebrek de oorzaak is van zijn slap hangende koppie. Ik heb internet nog es geraadpleegd en daar staat een verhaal over de ziekte van Thijs, ‘hypolalaemie’ met een foto, precies zoals onze kater nu is. Voor wie het wil bekijken, hier is de link:

http://www.dierenziekenhuis.nl/Bibliotheek/tabid/69/ItemID/306/Default.aspx?Word=Kalium+tekort+bij+de+kat+-+Hypokalaemie

De dierenarts heeft kaliumpoeder (Tumil-K) te koop. Eén keer per dag moet er een half theelepeltje over Thijs zijn eten worden gestrooid; het is te hopen dat hij zijn eten dan nog wil opeten.

De dokter wil geen valse hoop wekken: Thijs is er überhaupt slecht aan toe; dat kaliumgebrek kan dan wel een beetje worden weggewerkt maar aan zijn zwakke conditie is weinig meer te doen.

 

Waarschuwing: ‘Lezers. die allergisch zijn voor erotische teksten, kunnen  beter niet verder lezen!’

 

Allerbelabberdst 2: Saskia.

Saskia is een leuke, sportieve vrouw. Ze is lid van de atletiekvereniging PAC,  eigenlijk alleen maar voor het (recreatief)trainen van de vijftien kilometer. In een gemengde groep loopt ze, met zo’n 20 mannen en 10 vrouwen.

Ze werkt bij de Stichting Jeugdzorg in Schiedam; 32 uur per week, als juridisch medewerker. Van twee medewerkers is ze leidinggevende.

Twee keer in de week loopt ze bij PAC door het Kralingse Bos. Als ze dat niet had dan zou ze al lang gestrest thuis zitten. Het lopen is echt een uitlaatklep en tegelijkertijd een oppepper van jewelste.

Toen ze begon met haar werk in Schiedam kon ze het gemakkelijk alleen aan. Nu doet ze in haar eentje het werk van twee. Er is gewoon geen geld voor uitbreiding.

Thuis gaat het allerbelabberdst. Haar man Peter werkt bij de politie. Hun kinderen, Grea en Hester, ze schelen een jaar, zitten op het vwo en gooien er met de pet naar. Dat wordt niks dit jaar.

Door Peters onregelmatige diensten en Saskia’s bezigheden zien ze elkaar niet of nauwelijks. Òf ze is aan het rennen bij PAC of ze ligt uitgeteld in bed als Peter thuiskomt en bij haar in bed stapt.

Ze voelt wel dat Peter haar borsten, haar buik, haar billen streelt en zij voelt zijn opwinding ook wel maar ze doet alsof ze slaapt. Peter kan haar al jaren niet meer bekoren.

Niet dat ze helemaal geen behoefte heeft. Integendeel! Noem haar allesbehalve frigide. Wat haar ontbreekt is moed.

Saskia voelt onder het hardlopen, dat Eric, een leuke vent, belangstelling voor haar heeft. Ze durft  alleen zelf geen signalen naar hem te geven.