FRATSEN.

Fratsen is een theaterbureautje voor getalenteerde muzikanten, zangers, zangeressen. De organisatie richt zich op plekken met mensen die zoiets hebben van ‘Cultuur zal mij worst wezen’.

Desalniettemin slaagt dit Fratsen er momenteel in gemiddeld zo’n vijfentwintig tot vijftig geïnteresseerden per optreden op de been te brengen.  

 Fratsen biedt een middagprogramma van in totaal: tweeëneenhalf uur. Licht klassieke muziek, verzorgd door  twee musici.  Vervolgens kan er met een zanger(es)mee gezongen worden en Fratsen eindigt met een lekkere hap. Het mooie is dat zowel muziek, zang als eten uit één en dezelfde cultuur worden gekozen

Hier treden Fratsers op, in  wat grotere gebouwen, alwaar veelal mensen wonen, verzorgd worden of hun vertier zoeken. Maar óók de  buitenstaander is welkom.

Zo maakte ik ook kennis met Fratsen. Als buitenstaander werd ik (via een affiche en een flyer) attent gemaakt op het optreden van de Fratsers Isadora Higaria (violiste) en Dominuco Vierra Lloza (cellist), beiden afkomstig uit Chili en leerling van het Codarts de beroepsopleiding voor musici in Rotterdam.

Het publiek bestond deze zaterdagmiddag uit mij,  een andere  man, genaamd Piet (hij stelde zich aan mij voor) en nog vijftien 70-plus dames, waarvan vijf met een rollator en heel verassend .... drie met een décolleté

Het uiterlijk van de musici en hun gebaartjes, voor, tussen en na de muziekstukken maakten een enigszins debiele indruk. Zowel de cellist als violiste maakten met  hun immer hemelse glimlach een uiterst hoge Down indruk.  Mijn vooroordeel, dat zij representanten waren van de Josti Band werd echter simpel door hen ontkracht. Ze speelden  de sterren van de hemel. Onder andere deze drie stukken:

    Tang,o Op 165                  Isaac Albéniz

-        Musica Nocturna             Luigi Boccerini

-        Siete Cansiona                 Manuel e Falla.

Het tweede Fratsendeel was de zangles van Frats:  Isabella..  De zanggroep bestond uit zeven vrouwen en ik. De anderen waren afgehaakt (Piet ook). We zongen 'Vader Jacob' (cánon).

En we componeerden als groep een tweeregelig liedje:

 ’Wat is het een mooie dag.

 Fijn dat ik hier zingen mag.

Lalalalala.

 

 En dat dan twee-stemmig.

 Frats: Iabella wilde  ons, Fratsenpubkliek, nog een kadootje meegeven:

 Ze zong circa 20 keer achter elkaar:

‘I love him. Jezus was his name and I love him'.

Héél, héél hartelijk dank Frats Isabella..’

 

Tot slot werd voor wat restte van het publiek een overheerlijke ‘Chili con fratsen’ geserveerd.

Lieve lezer, 

stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:

stukkiejee.blogspot.com