Ik ging op een bankje voor de Dopio ijssalon, op de Crooswijksweg mijn
ijsje zitten oppeuzelen. Ik kocht twee bolletjes citroenijs op een oubliehoorn
voor 4.50 euro. Daar zat ook een Marokkaanse moeder met een hoofddoekje en haar
twee zonen. jongens die weinig van leeftijd verschilden, zo rond 10 jaar waren
ze dacht ik. Het zou best een tweeling kunnen zijn. Dat komt in Marokkaanse
kringen nogal eens voor.. Tweelingen zijn een soort degeneratieverschijnsel. Je
ziet ze vaak in huwelijken van verre neven met verre nichten
De jongens zaten lekker te smullen van hun ijsbolletje, terwijl de moeder haar
kinderwagen zachtjes heen en weer wiegde. Vanuit mijn perspectief zag ik de
achterkant van kinderwagen. Zo af en toe zag ik een mollige beentje van de baby in die
kinderwagen bewegen. Ik vroeg de moeder of de baby geen ijs moest.
‘Daar is ze nog te jong voor,’ zei ze. ’Er zitten in ijs stoffen die schadelijk zijn voor baby’s’, volgens de vrouw. Het baby’tje is een meisje van 8 maanden. ‘Ze
is klaar’, zegt de vrouw. ‘Twee jongens en een meisje. Mooi genoeg.’ Prima Nederlands spreekt
ze.
Ik zeg haar dat ik óók twee zonen heb maar, die zijn al weer wat ouder. Ze wil weten hoe oud. Ik durf het haast niet te zeggen. Niet dat ik me er voor schaam …o,nee, allerminst maar ik vind mezelf gelijk ook zo’n oude man met zulke oude zonen. 46 en 48 jaar zijn ze. De Marokkaanse moeder is heel verbaasd dat ik net zo oud ben als de opa van haar kinderen.
Dan wil ze nog weten waar ik woon. Oh wat zou zij ook graag in Prinsenland
wonen, maar dan in een eengezinswoning met een tuin … leuk voor de jongens,
denkt zij.. Ze woont nu in een duur oud
huis op Crooswijkseweg voor 1.400 euro per maand. Kansloos is ze voor huren in Prinsenland en kopen mag ze niet
van haar geloof. Moslims mogen geen rente aan banken betalen. Dat wist ik niet.
’Ik ga op huis aan,’ zeg ik.
‘Prettige dag, mevrouw, dag jongens’.
Lieve lezer,
stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:
stukkiejee.blogspot.com
Geen opmerkingen:
Een reactie posten