Ik ben de laatste dagen voor mijn vertrek naar
Avignon, de bederfelijke eetwaren, die ik nog in huis heb, aan het verorberen.
Terwijl ik dit schrijf pak ik zo om de tien woorden het steeltje van een kers. De
kersen die ik heb zijn geen tweelingen. Ik kan ze bijvoorbeeld niet over mijn oor hangen als
namaak oorbelen. Ze zijn helaas niet zo smakelijk. Niet zo zoet, niet zo vlezig,
niet zo ‘mondvullend’. Ook niet duur. Ik had het dus kunnen weten: 4
euro voor één kilo.
Bij mij in de wijk hebben we een groenteboer, die weet
uit heel het land de lekkerste groenten en fruit in te slaan. Druk is het in zijn
groentewinkel nooit maar er zijn tot mijn verbazing altijd mensen die er niet
voor terugschrikken om voor een doosje met 4 ons aardbeien 8 euro af te rekenen.
Ik heb nu nog drie bananen liggen. Teveel om in een
keer naar binnen te drukken, in verband met ‘de stop’. Dus ik besluit er morgenochtend
een als beleg op mijn boterham te prakken. Vanavond-laat eet ik er een: daar slaap je lekker op en die derde stop
ik morgen in mijn rugzak voor in de trein.
Ik bied buurvrouw An een overgebleven witlofstronkje
aan. ‘Gatverdamme’ zeg ze, ‘dat heb ik net twee dagen achtermekaar zitten eten.
Kommemeneuzuit.’ Gelukkig heeft buurvrouw Hilde er wel trek in: ‘Ja, geef
maar, Jos, ga ik lekker witlofsalade van maken, met stukjes appel, banaan,
rozijnen, augurken …’
‘Hè jasses, Hilde, zeg ik, ‘augurken, dat zure hoor er toch niet bij?!’
‘Ja, hoor, lekker juist, dan ook nog wat mostert, mmmmm,
bedankt voor je stronkje hoor, daaaag, Jos’
Buurvrouw An heeft wel belangstelling voor de pruimen die op het balkon in een kleine vergiet staan te rijpen. Ik heb er zaterdag een stuk of twintig gekocht bij de Lidl. Er
zijn er nu nog 12 van over. Ik zie aan haar begerige blik dat ze ze wel alle twaalf
wil hebben, maar die vlieger gaat niet op. Ze mag de helft pakken. De rijpste pakt
ze er natuurlijk tussen uit. ’Bedankt.’
Dan staat er in mijn koelkast nog een liter smoothie
van aardbei, banaan en kwark en een liter versgeperste sinaasappelsap met citroensap. Dat vind ik allemaal zo lekker ... dat
krijgt de kans niet om te bederven.
Lieve lezer,
stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:
stukkiejee.blogspot.com
Geen opmerkingen:
Een reactie posten