Op de tweede dag van mijn verblijf in Avignon heb ik wat bittere pillen moeten slikken. Voordat ik over die bitter pillen begin moet ik even weergeven hoe ik bezig ben aan dit verhaal. Ik zit zoals gewoonlijk achter mijn laptop maar geheel tegen mijn verwachting in zit ik niet in mijn onderbroek te tikken maar met een lang broek, een t-shitje en warm vestje aan. Een vestje, dat ik speciaal meegenomen had om de gure avondlijke Mistral-wind te trotseren. Soms is die Mistral er ineens.
De kou hier in mijn hotelkamer komt natuurlijk door die fantastische airco. Die helaas prima werk doet. Alleen niet zo fijn voor mij nu. Magnifiek van dit hotel vind ik het zwembad. Na een hele dag in de drukbevolkte straten van het oververhitte Avignon rondgebanjerd te hebben, acrobaten, goochelaars en theatergroepen bezig te hebben gezien, is het werkelijk een verrukking om een paar baantjes te zwemmen. Hier is het bijzonder om zeiknat buiten te zitten en het dan nog warm hebben. Heerlijk zwembad met net zo'n temperatuur als ons Optisport doelgroepenbad.
Nu die bittere pillen, waar u, als mijn trouwe lezer, natuurlijk voor op het puntje van uw stoel bent gaan zitten. Allereest ben ik tot mijn grote verdriet mijn mooie zwartwit bandage in het een theater vergeten. Gewoon weer onnadenkend we gelopen en laten liggen. Het is zowat het10e hoofddeksel van de laatste drie jaar. 'Dat is de leeftijd,' hoor ik ik mijn omgeving meewarig schmieren. Gelukkig heb ik mijn baseballpetje nog.
De tweede bittere pil is dat er geen fiets meer te huur is in Avignon. Jean-Luc, de fietsvwrhuurde vertelse m dat ik voortaan in januari of februari een fietsje moet resereveen voor ht festival in juli. Niet alleen Jean-Luc had nik me, ook zijn concurrent Gijs, toevallig een Hollander, kon me niks mr bieden.
Nou, de deede bitter pil was de constatetrin dat er te weinig power in mijn mobieltje z om het en hl fsg vol fe houden, met reseeveen n foto's maken. Haverwege da ag is e batterij leeg en moet hijdus opgelasen wordn. Nu kan je dat in Frankrijk bij diverse winketjes doen,gratis, Maar het kost je wlveeltij. Dat opladen duut toch minstens twee uur. Misschien moet ik een soort oplaad/siësta gaan houden in het hotel en daarna weer ve 'teateren'.
Heel fijn voor lezers die zich intens kunnen vermaken met mijn leed, deze 4e bittere pil. Ik ben namelijk gevallen. Heftig schrik ik van een auto die met hoge snelheid de straat komt gereden op het moment dat ik begon met ovesteken. Ik wil me omdraaien in in die draai val ik. De schade viel mee: een pijnlijk geschaafde elleboog, de andere dn die van e laatste keer.
Uutzonderlijk goed was het toneelstuk dat ik zag. zeen poëtisch stuk over Algerije.Over de taal, het Arabisch en het Frans (de taal van de kolonisator) in dat land; vaak op school onderwep van rivaliteit. Gedichten in beide tslen worden ten gehore gebracht. Er is dans, er wordt gemusiceerd en i alles blijf de rivaliteit merkbaar. Ook nu ng in het al vele jaren onafhankelijke Algerije.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten