Er waait een iets frissere wind. Een dreigend, zeer donkerblauw samengepakt wolkendek hangt boven Avignon. 'Het gaat regenen, hè,' vraag ik, in het Frans natuurlijk, aan de jongen van de receptie. Op dat niveau kan ik nog wel in het Frans converseren.
Ik heb nu wel gezien dat drie voorstellingen bekijken per dag het matje is. De voorstellingen duren meestal langer dan aangekondigd en het is ook vaak nog een end lopen naar het volgende theater. Er moet natuurlijk ook nog méér gedaan worden dan theater consumeren. Eten, drinken en snoep kopen. Koffie drinken, piesen en poepen.
Over dat laatste wordt door de Franse horeca niet moeilijk gedaan. In Nederland wordt altijd zuur gekeken of ze verplichten je een consumptie te nemen. Ik hoef het helemaal niet te doen maar toch: als ik bij een café mijn behoefte gedaan heb bestel ik daar wat te drinken.
Vandaag heb ik drie voorstellingen gezien. Een stand up comedy van een heel drukke 'Tineke Schouten'-achtige dame genaamd Julia Mével. Ze deed een heel scala van damestypetjes, van een nuftig Parijs' terraszitstertje tot een ruige black-metal dame. De zaal lachtte zich kapot. Ik ook. Tineke Schouten vind ik geen bal aan. Aan deze dame wel. Goed te volgen ook.
De tweede voorstelling was een monoloog van anderhalf uur. Onverstaanbaar goed weer. Daar had ik nooit heen moeten gaan. Ik heb er niks van begrepen. De acteur toverde in zijn monoloog een hobbelpaard, een marionet en dansjurkje tevoorschijn. Nu ga ik het begijpen, dacht ik, maar ik kon het verband niet leggen.
Na afloop van die voorstelling had ik even leuk contact met de regisseur van het stuk. Ze waa niet helemaal tevreden over die acteur. Hij had zijn gevoelens te veel verstopt, vond ze. Over dat hobbelpaard enzo legde ze me uit dat dat attributen waren van de in de monoloog niet zichtbare geliefde van de hoodpersoon. Maar daar werd ik op zich ook niet wijzer van.
Het derde stuk van de dag, het was toen inmiddels al vijf uur en ik rammelde van de honger, was een cover van Edith Piaff. De actrice imiteerde Piaf's stem geweldig. Het fisse uiterlijk van de actrice kon ik echter niet asociëren met Edith Piaf. Van het gebruikelijke Piaf-meezing-repertoire komt bijna alles aan bod, met als topper van deze show: 'Milord'!
Op de automatische piloot bewoog ik me daarna naar een kraam met gezonde sandwiches: ik zag een sandwich met heel veel zalm en sla. Ik kocht hem: hij was vurrrukkuluk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten