Ja, nu zit ik weer thuis. Alsof ik nooit weggeweest ben. Wat ik nog vergeten ben ... veel trouwens, tijdens deze vakantie ben ik vergeten ... maar ik bedoel nu, dat ik vergeten ben een adembenemende dans-voorstelling, die ik nog in Avignon zag, te beschrijven.
De voorstelling werd, in een veel te warme uitverkochte zaal, uitgevoerd door twee tamelijk jonge mannen, dertigers. Gekleed in het zwart. Beiden met een afgetraind lichaam. De show had de titel 'Bang Bang'. De muzikale begeleiding werd door percussie instrumenten gedaan. Het meest essentiële van deze dansuitvoering was dat deze twee dansers gedurende de eerste 49 minuten van de voorstelling, tegelijkertijd, exact de zelfde bewegingen maakten met hoofd, armen en benen. Ik noem het maar synchroon-dansen, naar het synchroon-zwemmen dat we al en poosje kennen. In de laatste en vijftigste minuut van de voorstelling doen de dansers precies van alles wat ze zelf willen.
Wat een ongeloolijke prestatie leverden deze twee dansers met hun synchroon-dans act! Ze starten met kleine bewgingen op de plaats en voerden die bewegingen in een steeds hoger tempo uit en maakten ze veel groter. Vervolgens gingen de twee zich in wisselende tempi over het podium bewegen. Van een slakkengangetje tot razendsnel. Niet alleen de tempi zijn wisselend, ook heeft elke seconde weer een andere beweging en nu eens wordt de beweging op kousevoeten uigevoerd, dan weer (zwaar) stampvoetend. En het gaat werkelijk allemaal met hoge perfecie.
Met grote bewondeing heb ik deze mannen zien dansen. 'Dansen' , zeg ik, maar ik moet eigenlijk zeggen: 'topsport zien bedrijven', want daar lijkt het eigenlijk meer op. Vijftig minuten pure topsport.
Terwijl ik deze mannen bezig zag, bekroop mij het gevoel dat hoogstwaarschijnlijk niet één van 'onze' oranje voetbal-miljonairs het zou volhouden: zo vijf minuten dansen. Of mag ik dat niet vergelijken?
Lieve lezer,
stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:
stukkiejee.blogspot.com
Geen opmerkingen:
Een reactie posten