SNEEUWPOP IN DE ZOMER.

 Mijn oudste zus, Lidy, is vandaag jarig. Ze wordt 74. Al een eeuwigheid is ze getrouwd met Joop, mijn zwager dus, die er verantwoordelijk voor is, dat Lidy ook al een eeuwigheid in Schiedam woont.

Joop en Lidy hebben twee dochters. Kiona en Rianka. Leuke meiden, veertigers alweer, de moeders van Lidy's kleinkinderen. Ik zelf ben alweer zo oud geworden dat ik al die prachtige moderne voornamen van haar kleinkinderen  vergeten ben. Ik hoop dat m'n zus me dat niet kwalijk neemt.

Ik dacht vanmorgen nog: 'Kom ik ga eens bij haar op verjaardagsvisite, dat heb ik al jaren niet gedaan'. Maar ik hoorde bijtijds van mijn één na oudste zus, Manda, dat Lidy haar verjaardag in Maastricht viert.

Hel erg veel contact heb ik met mijn jarige zus nooit gehad. Niet omdat we elkaar niet aardig vonden maar zo achteraf denk ik dat dat gewoon kwam omdat zij nu eenmaal een meisje was en ik niet. Zij trok in ons gezin veel op met zus Manda en ik met niemand  eigenlijk, nou ja ... eerlijk gezegd, was mijn moeder mijn beste vriendin. Daar had ik wel genoeg aan.

Ons gezin was heel arm. Iedereen moest bijna alles wat ie verdiende in de huishoudpot stoppen en dan was het nog bij lange na niet genoeg. Lidy was heel strict: zij wilde zo weinig mogelijk bijdragen, het liefst niks. Ze vond mooie kleren en schoenen voor d'r zelf veel belangrijker. Toen vond ik haar erg egoïstisch; nu iet meer. Nu kan ik haar wel begrijpen.

Onvergetelijk is de vakantie die ik samen met mijn toenmalige echtgenote Winny en Lidy en Joop heb gemaakt naar Noorwegen. Met de Volkswagen bestelbus van de stomerij van Joop zijn vader  reden we op supersmalle bergweggetjes, met tegenliggers, langs afgrijselijke diepe afgronden. Doodsansten stond ik uit. Joop durfde godzijdank wèl te rijden. 

Het was midden in de zomer, we bouwden een sneeuwpop en we voerden sneeuwbal-gevechten. 's Nachts moest in de bungalowtent het butagaskacheltje aan. Echt waar!

Nog vers in mijn geheugen ligt het geweldige idee van Lidy , Joop en de zussen om mij voor mijn 75e verjaardag te trakteren op de 'Doe Maar-musical'. Van haar heb ik nog geen wensen gehoord. Ze is ook nog maar pas 74. Volgend jaar mag ze iets groots wensen. 

Ik ga haar nu feliciteren op de 'broers en zussen app'. 

Lieve lezer, 

stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:

stukkiejee.blogspot.com

BLENDEREN.

 Dora, een vriendin, leende me haar blender. Zomaar. Ik had nergens om gevraagd.

’Echt iets voor jou, Jos. De lekkerste drankjes maak je daar mee’. Dora en ik kennen elkaar van de bios. Zij is ook lid van Cineville. Daarmee kan je voor 22,50 zo veel films zien als je maar wilt. We zien elkaar onregelmatig in bios Kino, Gouvernestraat. Zij woont daar vlakbij.

We eten samen. Babbelen over muziek, politiek en seks. De eerste film die we samen zagen was Turks Fruit. Onze partners waren er toen ook nog bij. Die zijn al een eeuwigheid uit beeld.

Tot die blender in mijn leven kwam, stond er alleen een handmatig sinaasappelpersje in mijn keuken. Dora had het goed gezien. Ik sloeg gelijk aan het blenderen. Eerst fruit kopen natuurlijk. Tientallen sinaasappels, kilo’s pruimen, perziken, dozen aardbeien, frambozen, aal- en bosbessen.

Op een gegeven moment had ik wel zeven liter smoothies bij elkaar geblenderd. Moest er toen even mee stoppen. Was wat te obsessief bezig geweest. Ook echt iets voor mij, trouwens! Ik gaf Dora die blender terug. Ging er in die ingelaste stop zelf een kopen.

Ik kocht er een van 17,99. Bijna voor niks. Vederlicht, geheel van kunststof. Bij de Action. Ik testte mijn eerste eigen blender met, stukjes peer, kiwi, galia meloen en een scheut (zelf gekochte) sinaasappelsap. In totaal anderhalve kilo. Binnen de toegestane tijd (3 minuten) was het fruit geblenderd. Het water liep me in de mond. Om de drank over te gieten in een glas, draaide ik de kan los ... en als diarree stortte m’n smoothie van onderen uit de kan, het aanrecht op. De smurrie verdween onder de waterkoker, de Senseo, de afwasborstel, de flacon Dreft, de handcleaner en de blender zelf.

Toen ik de boel weer schoon had, bracht ik het apparaat terug naar de Action. Ik kreeg onmiddellijk mijn geld terug. Alsof ze op me hadden zitten wachten. Goedkoop ... duurkoop.

Vanmiddag heb ik bij MediaMarkt, in de stad, een andere blender gescoord. EenTefal ( A-merk) voor honderdtien euro.

Gelijk even naar de markt gegaan … was toch in de buurt ... kocht daar een kist mango’s (9 stuks) voor slechts 3 euro … (goedkoop ... is …?) … ‘fucking’ zwaar sjouwen!’ Het was de moeite waard. Zowel mango’s als blender: prima-de-luxe.