BLOEMEN, GEBAK, EEN SPELDJE OF EEN BROCHE.

Binnenkort, 15 juni aanstaande ben ik precies 50 jaar lid van de vakbond. Nu heet die bond de FNV maar in de loop van die halve eeuw ben ik lid geweest van het NVV, de ABVA-Onderwijs en  de ABVAKABO. 

Voor mij, kind uit een arbeidersgezin, was het een vanzelfsprekendheid om lid van de bond te worden. De belangen van mij als arbeider, wáár ik ook arbeidde, konden door niets of niemand beter behartigd worden dan door de bond. Nooit heb ik daaraan getwijfeld. 

Op 10 juni ben ik uitgenodigd voor een feestje in het Maritiem museum in Rotterdam. Ik ben natuurlijk niet de enige jubilaris. Want er zijn mensen die al 70, 75, 80 en zelfs ook nog 85 jaar bij de bond zijn. Ik kan het me haast niet voorstellen. Ik zou 110 jaar zijn op mijn 85 jarig bondsfeestje. Allemaal worden ze dus die dag in het zonnetje gezet. Bij elk lustrum hoort een insigne/speldje/broche dat uiteindelijk voor een 85-jarige jubilaris oploopt tot gouden gedenksiraad.

Onlangs kreeg ik een mailtje van de FNV waarin leden gevraagd werden om op jubileumbezoek te gaan bij bondsjubilarissen. Leek me een goed idee. Dus heb ik me daarvoor opgegeven. 

Vandaag was er een kennismakingsbijeenkomst. Er waren, in een zaal die plaats biedt aan 40 mensen, zegge en schrijve vier belangstellenden aanwezig, waaronder ik. Eerder zouden er al meerdere feliciteerders geworven zijn. Snel zou gestart kunnen worden. In duo's, die peilen of jubilarissen zin hebben in bondsbezoek. Dan wordt een datum afgesproken en gaat het duo op visite. Met bloemen, gebak en een speldje of broche.

Gaandeweg die kennismaking, bekroop me een naargeestig gevoel, een gevoel dat me aanstootte en tegen me zei: 

'Doe het niet! Doe het niet! Al dat gedoe! Met wie ga je het doen? En wat voor bloemen en  een taartjes of gebakjes? Begin er niet aan! Straks sta je voor lul bij iemand voor de deur, met je gebak, je bloemen en je speldje of broche. Vergeten. Dement. Doodziek of misschien net dood. 

Of en dat zou ik eigenlijk nog het ergste vinden, de jubilaris is, (bron CBS), een van  de vele duizenden vakbondsleden, ook die van de harde kern, die op de PVV van Wilders is gaan stemmen. Ik weet bijna zeker dat ik die taart dan op het gezicht van de jubilaris plak. Ik ben namelijk allergisch voor ultra rechts ook al is iemand 85 jaar bondslid. Een bondslid stemt gvd links! Misschien kan ik het toch maar beter niet doen.

(Uit mijn verre R'damse verleden)

Lieve lezer, 

stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:

stukkiejee.blogspot.com

ROMMELMARKT.

Wat een leuke dag, koningsdag. Maar zeer zeker ook een dooie-pausdag. Yeah! Ik zag zelenski en trump op twee armzalige biechtstoeltjes, met hun knieën tegen elkaar, babbelen met elkaar. Gaan ze die klootzak van een poetin nu eindelijk eens de nek omdraaien? Wat die man allemaal al voor ellende in Oekraïne heeft aangericht. Ik heb al eens eerder geschreven dat poetin’s dochters ergens in Nederland zitten. Kunnen wij die dames, ter vergelding van de wandaden van paps, ook niet eens wat doen. Al is het alleen maar om die man zich letterlijk dood te laten schrikken.

Dat leuke, lieve, aardige, vooruitstrevende katholieke pausje fascisttiscut  is niet meer. Bij mij heeft hij zich onsterfelijk gemaakt door mensen die abortus faciliteren ‘kille moordenaars’ te noemen. paus kut de zoveelste. Prima gast! Ga maar lekker liggen in je mooie dooie graf. Denk maar niet te veel aan dat verkrachte jonge grut, dat nu zwanger is en dat van jou baren moet …

Zag u ook prins bernhard jr., de semi-criminele neef van onze koning? Taartjes loopt hij uit te delen in Doetinchem aan mensen, die absoluut niet op zijn taartjes zitten te wachten. Hij moet met zijn huizen over de brug komen! Die afzichtelijke neef van willem-alexander bezit in Amsterdam honderden huizen ter waarde van miljarden euro. Hij speculeert met die huizen en verkoopt ze voor tig maal de marktwaarde. Lang zal die bernhard leven?? Neen! Lang zal die bubbelen! In het water van de gracht vlak voor zijn peperdure pandjes. Pas wanneer hij aanstalten maakt zijn pandjes sociaal te verhuren is ie uitgebubbeld.

Persoonlijk heb ik goede zaken gedaan op de vrijmarkt bij mij in de buurt. Het aanbod was overweldigend. Van een kleine gehaakte broche tot een compleet bureau inclusief bureaustoel en pc. Ik liet me door de afgrijselijke teringherrie (Hazes, van der Boom, Froger, Joling, en de Engelbewaarder van Gerard Cox) voortstuwen. Toen ik na drie kwartier verlost was van al te heftige rommelmarktgeluiden, had ik een kookboekje van Jamie Olivier, een ijsmuts, een thermoskan, twee armbandjes en een kettinkje in mijn handen. Hoe ik zulks heb verworven? Please don’t ask me anymore.

Ik kijk halsreikend uit naar volgend jaar. Beetje anders wordt het, verwacht ik: een jarige paus en een dooie willem-alexander. Lijkt me op zich wel geinig?