HONKBALSPULLETJES

Frits loopt te 'soppen' over marktplein. Het is vrijdag. Marktdag. Maar een marktkraan i hier niet te bekenen. Hooguit twee gebakken viswagens. Het plein is één grote glibberige massa. Frits is op weg naa zijn stamkroeg. Hij heeft om 14.00 uur een afspraak met Donald, een kennis of zeg maar een vriend. Als Frits het café binnenstapt zit zijn vriend er al. Hij zit op zijn mobiel. 'Goedemiddag Donald', zeg ik misschien iets te hard, gezien de vele blikken die mijn kant op kijken.

'Luister eens, Frits zegt mijn vriend,'ik ga je iets zeggen wat je niet zo leuk zal vinden Vandaag betaal ik de drankjes, want ik ben gisteren jarig geweest. Ik trakteer.' Frits geneert zich dat hij de verjaardag van zijn vriend vergeten is. Gisteren, ja, 8 januari. 

'Ik heb je gisteren nog gezien met mijn buurvrouw Mery', zegt Frits, 'je kwam toen met je auto om Mery te helpen met boodschappen doen. Je bent veel te goed voor deze wereld, man. Maar ... sorry, alsnog gefeliciteerd.'

Donal d is wel een zeer opvallende verschijning met zijn 140 kilo en zijn karakteristieke (grijze) hangsnor, Hij zat er al even, aan het tamelijk hoge tweezittafeltje, achter een speciaal biertje. Het glas is in ieder geval speciaal. 

Zonder dat hij er om gevraagd heeft zet de chagrijnige barjuffrouw een halve liter Heineken voor Frits zijn neus neer. 

Frits denkt dat Donald dat bier tegelijk met zijn eigen biertje besteld heeft. Hij weet immers wat ik hier elke vrijdagmiddag drink.

Hoe Donald zo dik geworden is als hij nu is, hoeft Frits niet te weten. Ooit was hij een verdienstelijk sporter, honkballer. Niet alleen speler, ook trainer. Jeugd vooral. Frits vindt het leuk naar zijn honkbalverhalen en -lessen te luisteren, omdat hijzelf ook veel passief bezig is geweest met die sport. 'Mijn vader,' zei Frits, 'was er dol op. Hij nam me altijd mee naar wedstrijden van Sparta Honkbal. Al in de tijd dat er nog op het Kasteel gehonkbald werd'.

'Vlak bij mij' zegt Frits woonde Johnny. Een paar jaar jonger dan ik. Hij had een enorme hoeveelheid honkbalspullen. Handschoenen, ballen, knuppels enz. we waren blij als hij kwam, om die spulletjes. Maar,' zegt Frits,' hij was toen nog jong en tamelijk klein en kon niet altijd meedoen. Dat maakte kleine Johnny woedend. Dan raapte hij zijn spulletjes bij elkaar en sprak met zijn typische hazenlip-geluid: 'Als ik niet mee mag doen, dan ga ik naar huis'.

'Die Johnny', zei Donald, 'is later nog werper geweest in het Nederlands honkbal negental; ruim 1.90 m. was hij toen.' 

 

GEROEZEMOES.

 Stampend door de gesmolten sneeuwblubber ga ik van de Westblaak naar de kappersschool. Gisteren en eergisteren was die school wegens het winterse weer gesloten. Eergisteren stond ik daar dus voor lul voor de deur. Ik had om half vier een afspraak. Ik ben toen maar wat gaan rondlopen in de stad, een biertje gaan drinken bij Melief-Bender. Leuke vrouw ontmoet. Gewoon leuk, verder niets. Al met al was het nog behoorlijk laat geworden. Het acht uur journaal haalde ik niet meer. Maar tegenwoordig stelt dat toch geen ene reet meer voor. De naam 'NOS-winterpretjournaal' dekt beter de lading. 

Nu kom ik (alweer) van de tandarts vandaan. Weer die kroon afgebroken. Ik word er echt strontziek van. Vanaf heden moet ik echt alleen maar zacht voedsel eten. Zacht, vloeibaar en in kleine stukjes gesneden voedsel. Ik begin vandaag gelijk goed met een in kleine stukken gesneden appeltje, kippenbouillon met zachte volkorenbroodjes met knoflookboter en als toetje stoofpeertjes. Softer  kan het haast niet.

Maar ik was op weg naar de kapper. Als ik daar binnen ben, zie ik een wirwar van in het zwart geklede jonge meisjes en jonge mannen, vooral meisjes, druk in de weer met de klanten op de circa 50 kappersstoelen. Leuk om de horen, het geroezemoes, dat opstijgt uit het was-, knip- en föhngedeelte. 

Ik plof in de wachtruimte neer naast een jongeman. Beetje Elvis-achtig ... met zo'n kuifje. Kort vriendelijk knikje naar elkaar.

Ik moet even wachten tot er een kapster vrij is. 

Een jongedame, leuke verschijning, lang blond haar, loopt met een grote smile mijn kant op. Ze heeft een mapje in haar hand. Dat slaat ze open. Ze kijkt dan in de richting van de jongeman naast me en zegt dan opgewekt: 'de heer Mastwijk??'

'Ja, dat ben ik.' zeg ik.

A la minute slaat ze dicht: 'Dan mag u met mij mee lopen meneer Mastwijk,' klinkt het dof.

EEN BOERTJE LATEN.

Frits moet bij de ingang van het huisartsencentrum op een scherm zijn geboortedatum intikken. De computer antwoordt dat Frits om 10.20 uur een afspraak heeft. Precies wat hij twee dagen eerder ook had afgesproken. Hij is vroeg. Het is 10.10 uur. Daar houdt hij van: beter te vroeg dan t.e laat. Frits wil dat de dokter even kijkt naar 'spikkeltjes' op zijn eikel. Het ziet er niet uit en het jeukt nog vreselijk ook. 

In de wachtkamer zit een al wat oudere Marokkaanse man op zijn mobiel. Een Nederlandse veertiger kijkt stuurs en zit met zijn armen stijf over elkaar op zijn beurt te wachten.  Hij heeft zoiets van: 'Het heeft nu wel lang genoeg geduurd'.

Een jong echtpaar met een baby, komt uit de spreekkamer. De moeder gaat met de baby, dichtbij de  Marokkaan zitten. Het is een jongetje, vermoedt Frits. De Marokkaan is aan de beurt. Hij werpt een vriendelijke blik op het kleintje en gaat naar zijn dokter. 

Frits geneert zich niet om een kinderboek met 'voorleesverhaaltjes van één minuut' te gaan lezen. Duizend maal leuker dan de Margriet of de Linda, die daar ook op de leestafel liggen. Hij leest over een brutale eend, die een mariakaakje snaait uit het handje van een kleuter. 

De jonge papa maakt drinken voor de kleine. De moeder legt de baby onmiddellijk aan het flesje maar ... dat blijkt te heet. De vrouw snauwt papa toe dat hij goed moet voelen, aan de binnenkant van zijn pols, of de melk niet te warm is. 

Frits ziet de vader naar de toilet lopen. Waarschijnlijk om het flesje onder de koude kraan te houden. Na een paar minuten komt de vader weer terug in de wachtkamer en geeft het flesje aan zijn vrouw. Zij voelt nog even met de binnenkant van haar pols. Dan geeft ze haar kindje de fles.

Frits heeft te doen met die aardige, lieve papa, die zo zijn best doet. Zo'n kijvende vrouw zou Frits niet willen. Hij (43) heeft trouwens geen vrouw. Nooit gehad ook. 

Een olijke man stapt de wachtkamer in, duidelijk een opa, denkt Frits. Reageert uitermate vrolijk op moeder en kind:  

'Hé, heb ik even mazzel! Drinkpauze!' 

De man gaat (te) dicht bij moeder en kind zitten. 't Is een kenner pur sang, die in één oogopslag ziet dat het kind 'goed' aan het drinken is en dat er 'een boertje dwars' zit. 

Frits ergert zich aan die man: 'Laat die twee met rust!', denkt hij. 

En dan, eindelijk, hoort Frits: 'Mijnheer Min? Komt u maar.'

KROEGIE.

Voordat ik naar de kapper ga, wil nog bananen en wortelen op de markt kopen. Door het winterse weer staat er maar een miniem aantal kraampjes. De kapper is hier vlakbij. Vijf minuten lopen. Maar in die vijf minuten krijg ik wel mooi een sneeuwbal tegen mijn kanus. Gierend van het lachen zoekt een stel baldadige jochies het hazenpad. 

Van het als kind sneeuwballen gooien kan ik me alleen herinneren dat kinderen naar elkáár gooiden ... niet naar volwassenen ... maar misschien schiet mijn geheugen hier tekort.

Zo donker is het normaal nooit in de kappersacademie. De tekst bij de entree is helder: 'gesloten i.v.m. het winterse weer'. Gelukkig hoeven mijn grijze lokken er nog niet aan te geloven. Geven wat armte.

Ik ben een beetje moe geworden van het lopen op die spikes. Heb  ook dorst gekregen. Schiet een kroegie in. Bestel 'n pilsje. Smaakt me goed. Een Westmalle tripel. 

Een man aan het tafeltje naast me, buigt zich naar me toe: 

'Ik wil u wat zeggen, meneer. Kan dat? We zijn toch even oud, nietwaar? Ik ben 86'.  

Oei! Niet zo complimenteus. Ik ben  pas 75! Nou ja.

Hij heeft vanmiddag een mooie film gezien in de bioscoop

'Song, Sung Blue' ... zo'n mooie film heb ik nog nooit gezien. Prachtige hoofdrolspeelster. Hoe kan je op zo'n vrouw niet verliefd worden, dat wil u alleen even zeggen ... ga die film zien in Cinerama'.

Toen ik mijn Westmalle op had vroeg hij of ik wat van hem wilde drinken. Ik neem 't zelfde nog eens. Coen, zo heet de man naast me, neemt zelf een alcoholvrij Grolsje. 

Het komende half uur lopen we beiden leeg op ons verleden. Coen is het achtste kind in een gezin met 14 kinderen. Meestal troef ik iedereen af  als ik zeg dat ik de oudste van 10 ben. Coen voelde zich in dat gezin enigszins gedupeerd, omdat zowel zijn drie oudere als zijn drie jongere zussen hem nooit iets hebben willen leren over seks. 

In feite verschilt dat niet met mijn positie in het gezin. Ik ben de oudste. Mijn oudste broer is geestelijk gestoord. Met hem viel niet te communiceren. Daarna kwamen drie zussen, die het qua seks alleen maar in Keulen hebben horen donderen

Coen woont in de wijk Feijenoord, met zo’n voornaam … is nog nooit in de Kuip geweest! Hij houdt niet van foebele. Voor mij betekent foebele en Sparta veel. Ik ben opgegroeid in Spangen.

Coen en ik kunnen nog wel uren doorlullen. Hij geeft me zijn telefoonnummer om nog eens af te spreken.

Prima idee daarnet om even een kroegje in te schieten.

VENEZUELA EN HIER

Tweede Kerstdag brak mijn voortandenkroon af tijdens het kerstdiner. Ik ben nu weer toonbaar. Mijn tandarts heeft zijn best gedaan.

 Van zo'n afstand kan ik er moeilijk wat tegen ondernemen, tegen wat Trump heeft uitgespookt met Venezuela. Ik las op teletekst dat er enkele honderden mensen in Amsterdam bij de Amerikaanse ambassade geprotesteerd hadden tegen Trumps wandaad. Daar had ik ook bij willen zijn maar ik hoorde er pas van toen de demonstratie alweer voorbij was. Als er in Rotterdam wat georganiseerd wordt doe ik mee ... organiseer ik ook méé als het ff kan.

Mijn haar wordt te lang. Ik wil een afspraak voor dinsdag maar ik kan pas woensdag terecht. Goed dan.

Ik wil nog wel even kwijt dat de nu door Trump gekidnapte president Maduro nou ook niet bepaald zo'n lekkertje was. Een dictator ook, de bevolking leefde in angst en beven. Hij zette de verkiezingen naar zijn hand. Maduro verloor de laatste verkiezing maar liet zichzelf huldigen als winnaar. Doortrapt. Maar ... dat geeft meneer Trump nog niet het recht om Venezuela op brute wijze binnen te vallen, daar de baas te gaan spelen en de rijkdommen (olie o.a.) te confisceren.

Mijn vingers worden wat stram, houden vocht vast en de huid van de vingers is geïrriteerd. Ik wil een afpraak met mijn huisarts. Dat kan: woensdag om tien voor half elf. Okee, vind ik. 

Met Trump schiet de Venezolaanse bevolking niks op ... een nieuwe dictator. De onrust daar wordt alleen nog maar groter. De bewoners van Venezuela hebben hulp nodig om terug te keren naar een vreedzame democratie. Dat kan ongetwijfeld beter zonder dan met Maduro, maar beslist niet op dictatotoriale Trump-manier. Vandaag krijgt Maduro van de rechtbank in New York te horen wat hem ten laste wordt gelegd. Op 17 maart is de volgende zitting.

Ik ben mantelzorger voor een licht-autistische man. Als dank daarvoor word ik getrakteerd op een etentje. Dinsdagmiddag. Zojuist word ik gebeld: het restaurant sluit dinsdagmiddag i.v.m. het weer.

Trump wil hebben, veel hebben. Groenland, dat heeft hij nodig, Columbia, Mexico, Cuba .. die man spoort niet ... maar er is niemand die hem stopt.

Ik lees momenteel een boekje met de titel: 'Dit is fascisme' geschreven door Rosan Smits. Heel leerzaam. 

Een woordvoeder van de  Europese commissie ziet kansen voor een democratisch herstel in Venezuela. Wat een schijterige reactie. Met geen woord wordt gerept over de criminaliteit van Trumps actie. De dictaturen Rusland en China hebben Trumps actie wel scherp veroordeeld. Frankrijk, Columbia en Denemarken ook. 

Op het NOS-journaal gaat het voor 99,99% over hoe vreselijk glad het wel niet was vandaag in Nederland. Alsof er niks anders speelt in de wereld. In het kleine  (kut) beetje Venezuela nieuws (0,01 %) vertoont de NPO een angstig, laffe neutraliteit. Schaam je 'journalisten'!

In Nederland heb ik alleen de SP , GroenLinksPvdA, en Rob Jetten de misdaad van Trump horen veroordelen. Zijn al die andere parlementariërs dan lafbekken. Wilders juicht de criminele actie van Trump toe. Ik had niet anders verwacht.

Voor het eerst in vele jaren word ik door RET medewerkers gecontroleerd op een geldig vervoersbewijs. Dat had ik. 

Nederland (Aruba, Bonaire, Curacao) en Shell hebben samen met de USA  niet zo'n fris verleden m.b.t. Venezuela. Waarover later meer. 

Deze avond eet ik 'Borsjt'. Oekraïense bietensoep met rundvlees. 

Was heerlijk.

VENEZUELA (1).

Ik ben geschokt, boos, verward en ook bang met zo'n onberekenbare dwaas aan het bewind in de Verenigde Staten van Amerika. 

Alsof er al niet genoeg onrust is in de wereld ... en dan stelt Trump die wereld ook nog eens voor een imperialistisch blok. Hij ontvoert, zonder dagvaarding, de president van Venezuela en zijn vrouw naar een gevangenis in de States, stelt zichzelf aan als de nieuwe leider van dat land en bedreigt de  nog zittende vice-president van Venezuela met zware persoonlijke maatregelen.

Trump trekt zich niets aan van internationaal recht. Voor hem geldt slechts één wil en daarmee het recht van de sterkste.

Het gaat hem om de gigantische hoeveelheden olie van Venezuela in te pikken.

Het gaat hem niet om het lamleggen van de drugshandel (dat liegt hij): onlangs nog liet hij de voor drughandel veroordeelde president van Honduras (Hernandez) vrij, die zat gevangen in de States.

Trump maakt op onbeschofte (en ook beangstigende wijze) duidelijk aan de wereld dat hij de sterkste is op deze planeet en dus doet wat hij wil. 

Er is zeker (veel) kritiek te leveren op het Maduro-regiem in Venezuela. Maar het is niet aan Trump om daar als een wildeman zijn orde op zaken te stellen. De bewoners van Venezuela hebben hulp nodig om terug te keren naar een vreedzame democratie. Geen Trump-terreur als deze.

Trump beloofde zijn kiezers geen oorlog te beginnen ... ahum.

Hoe verhoudt Trumps imperialisme zich tot het imperialistische Rusland van Poetin versus Oekraïne en het ook al dreigende, eveneens imperialistische China t.o.v. Taiwan.

Democraten in de USA toon heel krachtig hoe woedend jullie zijn. Kom in verzet tegen een man die nooit president had mogen worden.

Nederlandse politieke partijen, politici, Europese politici: laat jullie luid en duidelijk horen. Verdedig de internationale rechtstaat. Wees niet bang Europa. Wees krachtig. Reageer krachtig Europa. Europa is veel sterker dan gedacht. 

Wat een ellende heeft Trump nu al veroorzaakt. Hij doet gewoon. Zonder machtiging. Hij is een crimineel, die moet worden afgezet, aangeklaagd (en veroordeeld). 

SCHOONMAAKDAG.

Om half zes vanochtend moest ik er uit om te piesen en ik stierf van de dorst. Dat is elke ochtend hetzelfde liedje. Ik deed een plas en  pakte uit de koelkast een Spa-flesje gevuld met gemeentepils, nam een flinke slok en spoelde mijn mond daarmee. Beetje voor beetje slikte ik het water door, terwijl ik me half slapend weer naar mijn bed begaf. Ik plofte in bed trok het dekbed over me heen en ben direct weer vertrokken. Om acht uur: herhaling van zetten: piesen, dorst, drinken en weer slapen. Uiteindelijk besluit ik om tien over negen mijn bed uit te komen.  

Het is te koud om in mijn pyjama te blijven rondlopen. 16 graden is het hier nu. Dus ik trek een lekker warm gebreid vest aan. De thermostaat zet ik op 19 graden. Ik realiseer me nu pas dat het zondag is. Zondag, mijn schoonmaakdag. Zowel mijn huis als mijn lijf krijgen dan een 'grote beurt'. 

Maar ik ga niet schoonmaken op een lege maag. Ik zet een pittig bakkie koffie en eet er een reuzenkrentenbol bij met dik boter. Ik drink een glas sinaasappelsap met chia zaad en vul met wat meel en water het zuurdesemgist aan voor het zuurdesembroodje dat ik wekelijks bak. 

De eerste klus op mijn schoonmaakdag is het reinigen van de plee en de badkamer. Ik heb bij de Wibra wat schoonmaakspul gekocht waarmee ik niet alleen de wc maar ook de badkamer kan laten stralen. Ik moet niet vergeten het badkamerkleedje over het balkon uit te kloppen. 

Dan trek ik de Bosch stofzuiger het hele huis achter me aan totdat het redelijk stofvrij is. Voor het dweilen maak ik een sopje van Dash (ook Wibra), daarmee verwijder alle aangekoekte vuiltjes op het zeil in de keuken, het halletje en in de woon- en slaapkamer.

Dan ben ik zelf aan de beurt. Het is koud in de badkamer. Daarom zet ik de thermostaat iets hoger (op 20 graden). Ik pak eerst schone handdoeken en leg schone kleren klaar. Doe de vuile kleren in de wasmand. Ik stap vervolgens de douchecabine in, schuif hem dicht en zet de warmwaterknop open. Ik haal de douchekop van zijn houder. Binnen een minuut is het water lekker warm. Ik sproei eerst mijn hele lijf even af en hang de douchekop daarna weer op de houder om verder te gaan met het (2x) wassen van mijn haren. Met een stevige spons schrob ik mijn lijf schoon. Dit hele douche-ritueel duurt bij elkaar nauwelijks vijf minuten en ik herhaal ik dit (slechts) drie keer per week. Het is koud als ik onder de warme douche vandaan kom. Snel afdrogen ... niet vergeten tussen de tenen(!) en aankleden. O, nog deo. En wat ik op zondagochtend domweg altijd vergeet is tanden poetsen.

Het laatste onderdeel van deze 'reinigingdag' is het taaie ongerief waardoor alle mannen getroffen zijn: scheren. Mijn hals scheer ik nat met scheerschuim uit een spuitbus. Mijn baardje doe ik met een trimmer. Voor mijn wenkbrauwen, de oor-, neushaartjes heb ik een klein (lief) trimmertje.

Tenslotte de was. Eens per twee weken stop ik de trommel van de wasmachine vol. Zo ook vandaag. Het zal wel een week duren voor dit wasje droog is, maar ik kan niet wachten op betere weersomstandigheden. Aan mijn droogrek, in het halletje, van mijn woning zal het niet liggen, want dat is klasse!

Ik ben blij dat de boel voor vandaag weer aan kant is.