SCHOONMAAKDAG.

Om half zes vanochtend moest ik er uit om te piesen en ik stierf van de dorst. Dat is elke ochtend hetzelfde liedje. Ik deed een plas en  pakte uit de koelkast een Spa-flesje gevuld met gemeentepils, nam een flinke slok en spoelde mijn mond daarmee. Beetje voor beetje slikte ik het water door, terwijl ik me half slapend weer naar mijn bed begaf. Ik plofte in bed trok het dekbed over me heen en ben direct weer vertrokken. Om acht uur: herhaling van zetten: piesen, dorst, drinken en weer slapen. Uiteindelijk besluit ik om tien over negen mijn bed uit te komen.  

Het is te koud om in mijn pyjama te blijven rondlopen. 16 graden is het hier nu. Dus ik trek een lekker warm gebreid vest aan. De thermostaat zet ik op 19 graden. Ik realiseer me nu pas dat het zondag is. Zondag, mijn schoonmaakdag. Zowel mijn huis als mijn lijf krijgen dan een 'grote beurt'. 

Maar ik ga niet schoonmaken op een lege maag. Ik zet een pittig bakkie koffie en eet er een reuzenkrentenbol bij met dik boter. Ik drink een glas sinaasappelsap met chia zaad en vul met wat meel en water het zuurdesemgist aan voor het zuurdesembroodje dat ik wekelijks bak. 

De eerste klus op mijn schoonmaakdag is het reinigen van de plee en de badkamer. Ik heb bij de Wibra wat schoonmaakspul gekocht waarmee ik niet alleen de wc maar ook de badkamer kan laten stralen. Ik moet niet vergeten het badkamerkleedje over het balkon uit te kloppen. 

Dan trek ik de Bosch stofzuiger het hele huis achter me aan totdat het redelijk stofvrij is. Voor het dweilen maak ik een sopje van Dash (ook Wibra), daarmee verwijder alle aangekoekte vuiltjes op het zeil in de keuken, het halletje en in de woon- en slaapkamer.

Dan ben ik zelf aan de beurt. Het is koud in de badkamer. Daarom zet ik de thermostaat iets hoger (op 20 graden). Ik pak eerst schone handdoeken en leg schone kleren klaar. Doe de vuile kleren in de wasmand. Ik stap vervolgens de douchecabine in, schuif hem dicht en zet de warmwaterknop open. Ik haal de douchekop van zijn houder. Binnen een minuut is het water lekker warm. Ik sproei eerst mijn hele lijf even af en hang de douchekop daarna weer op de houder om verder te gaan met het (2x) wassen van mijn haren. Met een stevige spons schrob ik mijn lijf schoon. Dit hele douche-ritueel duurt bij elkaar nauwelijks vijf minuten en ik herhaal ik dit (slechts) drie keer per week. Het is koud als ik onder de warme douche vandaan kom. Snel afdrogen ... niet vergeten tussen de tenen(!) en aankleden. O, nog deo. En wat ik op zondagochtend domweg altijd vergeet is tanden poetsen.

Het laatste onderdeel van deze 'reinigingdag' is het taaie ongerief waardoor alle mannen getroffen zijn: scheren. Mijn hals scheer ik nat met scheerschuim uit een spuitbus. Mijn baardje doe ik met een trimmer. Voor mijn wenkbrauwen, de oor-, neushaartjes heb ik een klein (lief) trimmertje.

Tenslotte de was. Eens per twee weken stop ik de trommel van de wasmachine vol. Zo ook vandaag. Het zal wel een week duren voor dit wasje droog is, maar ik kan niet wachten op betere weersomstandigheden. Aan mijn droogrek, in het halletje, van mijn woning zal het niet liggen, want dat is klasse!

Ik ben blij dat de boel voor vandaag weer aan kant is.     

TRAMHAUS.

 

Ik werd vanmorgen gebeld door Ralf, mijn jongste zoon. Hij wilde weten of ik vanavond iets te doen had. Ik had niks. Hij had een kaartje over voor een concert van de Rotterdamse band Tramhaus. Hij had in totaal 7 vrijkaartjes gekregen. Van de andere vijf tickets gingen er vier naar Ralfs voormalige band Face Tomorrow en een naar zijn broer Freek.

Ik was blij. Want ik ben fan. Deze Rotterdamse band, drie jongens (een zanger, drummer en gitarist) en twee meisjes (twee gitaristen) veroveren sinds 2020 Nederland . Europa gaat er zo langzamerhand ook aan geloven.

Het optreden van  vanavond was in de nog niet zo bekende Rotterdamse poptempel Annabel in de Schiestraat vlakbij Centraal. Het was vele malen uitverkocht. In oktober vorig jaar al! Lezers die hun wenkbrauwen fronsen en denken ‘waar heeft dat nu weer voor nodig?’Tramhaus? Die raad ik aan om op You Tube of Spotify eens wat van deze band te gaan beluisteren. Natuurlijk, je moet het even de kans geven. Het is, ik  noem het maar punk-rock. Het komt hard aan. Begin eens te luisteren naar hun ep ‘Rotterdam’. Daar staan vier nummers op. Die nummers zijn exemplarisch voor hun aanpak. Staat het je tegen? Gooi het kind niet gelijk met het badwater weg, probeer :’Ffleur Hari’ eens en dan nog weer eens wat anders. Je gaat het op den duur of meteen leuk vinden.

Het concert werd bezocht door voornamelijk blanke mannen en vrouwen van jong tot oud. Mijn verwachting was dat ik daar als oude knar, ondanks mijn hoofddoekje,  uit de toon zou vallen. Maar dat was dus beslist niet zo. Ik schat dat zeker 20% van de aanwezigen boven de vijftig was. Veel oude punkers waarschijnlijk.

Het optreden duurde ruim een uur. De sfeer zat er al snel in met geraffineerde meeslepende gitaarpartijen en harde resolute percussie. Alleen kijken en luisteren was niet mogelijk. Onwillekeurig kwam het publiek in beweging. De band bracht meesterlijke chill-out composities als opening, die tegen keiharde punk-rock kanonnades aan knalt.

Deze band is niet van de meezingers. Daar bleven  we dus van verschoond. Tramhaus heeft me vanavond meer dan een uur echt verwend!