‘Dans’ krijgt de laatste jaren steeds meer mijn belangstelling. Misschien komt het door de non-verbaliteit, het fysieke, het dynamische, de evidente motivatie en de optimale conditie van de dansers. Hun immer alerte présence en de wil om hun publiek het beste te geven wat ze in huis hebben; het is de optelsom van al die factoren waarom ik zo graag moderne dans zie.
Ik zag vroeger ook graag voetbalwedstrijden. Te vaak zie ik tegenwoordig dat voetballers er, voor een duizendkoppig publiek, met de pet naar gooien. De voetbalmiljonairs moeten zich diep schamen voor de discrepantie tussen hun schandalig lamlendige inzet en de nimmer versagende, peakende doch veel slechter betaalde professionele dansers.
Zondagmiddag was ik bij de open dag van de werkruimte van het Rotterdamse dansicoon Conny Janssen. In haar bijna 35 professionele dansjaren heeft ze steeds meer mensen uit binnen- en buitenland voor haar werk weten te enthousiasmeren. Voor deze open dag had Conny een aantal dansgezelschappen uit het land uitgenodigd om te oefenen voor het oog van het publiek. Werkelijk fenomenaal om te ervaren. Hier wordt de kiem gelegd voor de exorbitante podiumprésence die ik als toeschouwer ervaar. Wat een inzet, wat een plezier, wat een teamwork!
Conny Janssen biedt ruimte aan en begeleidt jonge, talentvolle professionals. Al naargelang de voortgang die ze boeken, wordt hen de mogelijkheid geboden om producties ‘naar vermogen’ te presenteren aan het publiek. Helaas organiseert Conny Janssen niks voor de oprechte amateur.
Kort bij Conny’s locatie wordt echter gewerkt aan een 'Danshuis' voor alle soorten dans en alle soorten dansers. Dat komt in een, naar verluidt, nog naar veevoeder stinkende opslagloods van de Rotterdamse haven, vlak achter het Fenix II-gebouw. Op 10 september om 16.00 uur worden daar de plannen geopenbaard.
De Stichting Droom en Daad (D&D) betaalt dat. Deze stichting heeft op cultureel en maatschappelijk terrein in Rotterdam al vele miljoenen neergeteld voor spraakmakende projecten zoals het Batavierhuis, de restauratie van het Kralingse Veerhuis en het Fenix Landverhuizersmuseum. Ik ben blij met al die donaties, maar deze bestedingen zijn aftrekbaar van de belasting. Er komt daardoor flink wat minder geld in de staatskas terecht. Niet de democratische staat, maar D&D bepaalt dus waar dat geld naartoe gaat.
Stel: ik moet 3.000 euro belasting betalen. Dan meld ik de belastingdienst dat ik 1.000 euro overmaak naar de Voedselbank, 1.000 euro naar de Pauluskerk en dat het Rijk met de resterende 1.000 euro democratisch mag doen wat het wil. Dat kan dus niet.
Wat D&D doet, wringt met de democratie. D&D moet natuurlijk gewoon belasting betalen. Tot op heden ben ik wel blij met de keuzes van die club, zolang er maar geen voetbalclub gesponsord wordt, of het verkiezingsfonds van een rechtse politieke partij.
Maar voor nu? In het D&D-Danshuis laat ik horen: ’Swing it out babe!’.
