Te bizar voor woorden! Maar dan tòch: Andrea (25) heeft om drie uur zondagnacht afgeappt voor het theaterspectakel La Mer in het Nieuwe Luxor. Half drie zondagmiddag zouden Andrea en ik daar in de zaal zitten voor de première. Ze is aangestoken door een collega.
Ik had WhatsApp nog niet geraadpleegd. Zelfs mijn telefoon zette ik pas om 11.30 uur aan. Toen wist ik het pas. Ze belde zelf.
Om iemand anders te vinden om mee te gaan, was het eigenlijk al te laat. Ik polste buurvrouw en vriendin Manuela (55) nog, tegen beter weten in, want ik weet: zij vliegt morgen naar haar zoon in Birmingham (VK). Ze is te druk met pakken. Ook probeerde ik nog bij de kassa van het Nieuwe Luxor Andrea's kaartje te verkopen. Er was geen vraag naar. Het was ook nog niet uitverkocht. Dat speelde natuurlijk ook mee.
Dus ga ik Andrea maar om geld vragen. Vind ik weliswaar pijnlijk, maar haar bijdrage in de kosten versoepelt 'un peu' van dit taaie ongerief. Haar kaartje kostte mij immers 75 euro! Zulke dure theaterkaartjes had ik nog nooit gekocht. Ik wilde indruk maken, maar bovenal: alles goed kunnen zien en horen.
Het is me dus niet gelukt Andrea's kaartje te verkopen. Ik vind het dan ook heel jofel dat ze zelf haar kaartje betaalt, want het was een rib uit mijn lijf: die 75 euro.
Het 'Andrea-gebeuren' rondom mij werd met argusogen gevolgd door mijn buurvrouw annex vriendin Manuela (55). Ze meldde me heel oprecht geen moment te aarzelen om mijn omgeving in te lichten wanneer ze de indruk zou krijgen dat de vriendschap tussen 'een opa van 76 en een meisje van 25' zich zou ontwikkelen tot een amoureuze relatie.
Zo leer je je vrienden kennen, toch?`
Lieve lezer,
stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:
stukkiejee.blogspot.com
