TELEFOONNUMMERS UITWISSELEN.

Op weg naar de apotheek herken ik haar onmiddellijk. Renate! Bij Cora, een van mijn exen, is ze allang niet meer. Cora had het op het laatst te druk met van alles en nog wat. Zo knots-depressief als toen ik een LAT-relatie met haar had, is Cora nooit meer geweest. Misschien lag het wel aan mij?!

 'Met mij wil die gebochelde rat niet meer praten,' zeg ik. Als ik met Cora die LAT-relatie heb, komt Renate elke vrijdagmiddag langs om  de wekelijkse boodschappen te doen. Dat kan Cora niet (lees: dat wil ze niet). Renate wil vrijwilligerswerk doen bij bejaarden. Cora is dan 68 jaar. Zij en Renate hebben een match.

't Is zeker acht jaar geleden, dat ik Renate voor het eerst zag. Niet om aan te zien. Cora is lelijk, maar Renate, tsjonge jonge, die Renate: dunne beentjes,  bleek bekkie, vet rattenkoppie, een afzichtelijk brilletje en smaak van zich te kleden ontbreekt haar ten enen male.

Renate komt op den duur niet alleen om boodschappen te doen ze komt ook 'voor de gezelligheid' voor Cora, die in die periode zo depressief is als een pak gestolde karnemelk.

Ze heeft niet in de gaten dat Cora al die verhalen het ene oor in en het andere oor weer uit  laat stromen. Renate had toen al een gezin, waar ze heel wat mee te stellen had.

Ik vraag hoe het nu is met haar gezinnetje. 'Een zooitje’,zegt ze, 'mijn man is er vandoor met een ander, mijn zoon is onbemiddelbaar en suïcidaal, mijn dochter is vorig jaar overleden'.Het begon met etalagebenen en het werd uiteindelijk 'kritieke ischemie'. Ze was net een maand 40. Haar zoon, 36, wordt zijn hele leventje al, tot op de dag van vandaag van de ene naar de andere instelling voor psychiatrische hulp gejojood en … Renate zelf blijft schouderophalend, onbegrijpelijk opgewekt onder al die ellende.

'O, ik ben pas 65 geworden. Mag ik bijna gratis met het openbaar vervoer, wordt het afgeschaft, hihi. Kan d'r ook nog wel bij'.

'Dat is nog niet zeker, Renate. D'r is al een hoop protest tegen geweest en er gaat nog meer komen: ook van jou en mij, toch?!'.

 ... Nou, jij hebt het wel aardig voor je kiezen gekregen, meid, wat een ellende! Ik wens je betere tijden toe.

Dank je wel'.

Puur omdat ze niet mooi is, vergeet ik, wat ik bij mooie vrouwen nooit vergeet: vragen of we telefoonnummers uitwisselen. Ik denk dat het voor ons allebei leuk zou zijn om contact te houden. Voor alle duidelijkheid: ik ben zelf ook niet moeders mooiste!

Er komt vast nog wel een herkansing.