IN TRANCE

Ze is een leuke vrouw, een rasechte Rotterdamse. Vandaag loopt ze voor tweede keer mee met ‘Wandelen met José’. Ze was gekomen met haar zus, Irene. Met wie Ria de hele wandeling heeft lopen kwebbelen. Irene was duidelijk het meest aan het woord. Ik weet dat omdat ik die twee constant in de gaten heb gehouden. Ik voel me gelijk aangetrokken tot Ria. Ze maakt een vriendelijke, vrolijke, energieke indruk, is een kop kleiner dan ik, heeft een grappig snuitje en een heel grote bril op haar neus. Ze is geheel in het zwart gekleed: strak t-shirt en dito legging. Haar rondingen komen daar heel mooi in uit. En wat ik graag mag zien: ze heeft een ‘happy walk’ een pittig, vrolijk huppelpasje. 

Ik kom mijn ogen niet van haar afhouden. Heel af en toe, hooguit twee keer, keek ze vlug mijn kant op, net toen ik ook in haar richting keek.

Vandaag de tweede keer wandelen voor Ria. Ze was nu zonder zus. Van akiet kwam ze naar me toe. Vorige week had ze genoten. Ze was twee ons afgevallen.

‘Dit wandelen, doet  ik,’ zegt ze, ‘ om leuke plantjes, vlinders en vogels te zien en om mensen te leren kennen. Ik bent bij een diëtiste. Daar bent ik  twee maanden geleden mee begonnen. Elf kilo bennik al kwijt. Heb wel een smal bekkie gekregen. Maakt me niet uit hoor. Ik heb thuis niemand die me daar lelijk op ankijkt. 11 jaar ben ik gescheiden. En mijn zoon, die twee koppen groter is dan ik, maakt het niks uit of ze moeder wel of geen smal bekkie hebt.’

Ik denk: laat ik ook eens wat zeggen:’ Ria, ik heb twee kleinkind …’ maar Ria sjeest geheel in trance door …

 ‘ Ja, mijn zoon woont nog steeds thuis bij mijn. Hij is enigskind en niet helemaal in orde, geestelijk dan …adhd …hebt ik zelf niet, adhd. Hij kent geen huis krijgen. Wie wel?. Zelf was ik trouwes ook enigskind  Me zoon en ik hebben een hele sterke band met mekaar. Ik hebt alleen geen diagnose adhd. Had ik ook met me moeder … ze is tien jaar geleden gestorven aan dementie … ik was toen net 41. 14 dagen terug was ik nog met me zoon in Aboe Dabie, vijf dagen. Heerlijk daar en hoog!! Sjiezus! Eind juni straks naar de Maladiven. Alleen deze keer, mijn zoon heeft een nieuwe vriendin, dus die blijft liever thuis bij zijn verkering, denkt ik.’

‘Ria, ik ga in juli naar Avignon in Frankrijk…’, probeer ik, maar zij knalt gewoon in trance door Ze loopt al weer om zes uur ’s ochtends lekker vakken te  vullen bij de Albert Heijn…  ze wil eigenlijk alleen maar tegen me aan lullen. 

Onwillekeurig ging ik in mijn binnenzak op zoek naar die pleister die  de persoon stopt, die me de oren van het hoofd kletst. 

Ik heb vanmiddag lekker gewandeld in het Schollenbos. Ria was ergen anders.