VEEL HOOI OP DE VORK

Veel hooi op de vork.

Nog niet eerder ben ik zo vroeg begonnen met het schrijven van een stukje. Kwart oer acht in de ochtend.. Ik heb eigenlijk te veel hooi op mijn vork genomen op de dinsdagen.  Vanmorgen om 10 uur eerst 'Chansons zingen', vanmiddag (van 12 tot 5) iets (nog geen flauw idee 'wat') doen met mijn autistische maatje Ruud en vanavond, van half zeven tot negen naar school, Franse les. De Franse leraaar wil elke les een kein stukje tekst van elke leerling krijgen, zodat hij je niveau kent.. 

Eergisteren leverde ik het stukje in, ik was er trots op, had er mijn uiterste best opgedaan. Vanmorgen krijg ik het verhaaltje gecorrigeerd terug, het stukje van nog geen 10 regels. Het wemelde van de fouten. Wel tien. Kijk maar. Ja, je moet natuurlijk wel iets van het Frans begrijpe maar misschien kan je je voorstellen hoe teleurstellend het voor mij geweest moet zijn. Helemaal onderop staat de vertaling in het Nederlands.

Textje voor Franse les 2.    6 oktober 2026

 Je me réjouis maitenant déjá de juillet 2027. Alors je serais tout juillet en Avignon. Je serais lá pour assister au  festival de theâtre qu’a lieu toujour dans le vieux centreville la. Je n’en suis sûr, mais je pense que ce sera la dixième fois que je passerais cet mois d’été dans le Provence. Le juillet passé j’etais la aussi. C’était très agréable sauf le temperature: il faisait 32 degrés à l’ombre, stable, pendant juillet.

Et alors ..tu veus me compagneras encore cet été?

Correctie:

Je me réjouis maintenant déjàá de juillet 2027. Alors je serais tout juillet en Avignon.Je serai làá pour assister au  festival de theâtre théâtre qui a lieu toujours dans le vieux centreville la. Je n’en suis pas sûr, mais je pense que ce sera la dixième foisque je passerais cet mois d’été en dans le Provence. En Le juillet passé j’étais _làa aussi. C’était très agréable sauf la le tempéerature : il faisait 32 degrés à l’ombre, stable, pendant juillet.

 Et alors ..…tu veus veux m’ace compagneras m’accompagneras encore cet été ?

 

Maar liefsts10 fouten in 8 korte zinnetjes. Ik denk dat ik de handdoek maar in de ring gooi. Deze was trouwens niet van mijn moeder zaliger. Die moet niet overal haar neus in steken. Dat gaat vervelen.

In het Nederlands:

Ik verheug me nu al op juli 2027. Dan ga ik de hele maand naar Avignon. Ik ga daar heen voor het theaterfestival dat daar elk jaar plaats vindt in de oude binnenstad. Precies weet ik het niet maar ik denk dat het de tiende keer is dat ik die zomemaand doorbeng in de Provence. Afgelopen juli was ik daar ook. Het was heel leuk, behalve de temperatuur: constant 32 graden in de schaduw in juli.

En ... zeg eens ... ga je van de zomer nog met me mee?

Na die Franse les moet ik dan ook nog mijn reguliere verhaaltje schrijven. Dit is het dus. Ruud zegde af voor vanmiddag. Hij kon niet lopen, had zijn voet verstuikt. Dat was een geluk bij een ongeluk. Er kwam dus ruim drie uur vrij. Tijd genoeg voor dit stukje. Het is 13.00 uur en het is nu al klaar. Vanavond om 0.00 uur publiceer ik het. 

Lieve lezer, 

stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:

stukkiejee.blogspot.com

BLEUE, BLANC, BLOND.

Deze ochtend van 10.00 tot 12.00 uur doe ik de cursus ‘Franse chansons zingen’ onder leiding van de (bijna) blinde en de nog net niet geheel dove fotograaf Alain, van origine een Fransman, al meer dan zestig jaar woonachtig in Nederland.. Hij zet een uitstekende cursus neer met positieve chansons (Jacques Brel is hem, helaas, wat te zwartgallig). Via Alains laptop komt het chanson tot ons. Op A4-tjes levert hij ons tekst, vertaling en uitleg van de liedjes. 

Als ik zeg ons, dan is dat natuurlijk de cursusgroep. Die groep bestaat uit vijftien personen, allen boven de zeventig, waarvan één man: 'ik', zei de gek. 

Vandaag doen we de leuke, lieve meezinger 'Bleu, blanc, blond' van Marcel Amont. Vrij vertaald ziet dat er zo uit: 

'Blauw, wit, blond'. 

Als ik die titel hoor, komen gelijk herinneringen naar boven. Toen ik als dertienjarige puber op de HBS zat, hadden 'we' een leraar die niet opgewassen was tegen onze wanorde en bovendien vreselijk uit zijn bek stonk (het leek een mix van pure stront en de stank van een overvolle asbak met oude sigarenpeuken). Ik overdrijf dit niet. We doken, wanneer hij langs onze banken liep om in onze schriften te kijken, zo onopvallend mogelijk en zo ver mogelijk weg van zijn misselijkmakende uitstoot met een onverwacht groot bereik. 

Ik had te doen met die leraar Frans, meneer de Bie, een Belg — ja, ook dat nog. Als ik toen in bed lag... voelde ik me verdrietig om wat De Bie overkwam... maar wat kon ik uitrichten? Ik was zelf toen nog maar zo'n schuchter mannetje. 

Ik vond De Bie een goeie man. Hij bracht toch maar mooi, elke dag, helemaal vanuit België, zijn pick-up en al die Franse singletjes mee voor ons. Hij vroeg ons zelfs of we verzoeknummers hadden. Zo belandde zelfs 'Michelle' van The Beatles op het pick-upje van meneer de Bie. Volslagen idioot natuurlijk: voor dat ‘petit, petit, petit' peutje Franse tekst: "...sont des mots qui vont très bien ensemble, Michelle ma belle." 

Hij gaf ons A4-tjes met de teksten van chansons van onder anderen Adamo, Johnny Hallyday, Françoise Hardy, Claude François, Jacques Brel én van dat heerlijke chanson dat Alain deze morgen met ons gaat doen van Marcel Amont: 'Bleu, blanc, blond'. 

De man draaide elke les een paar nummers voor ons. Bijna iedereen keette er gewoon doorheen. 

De Bie heeft het slechts één jaar volgehouden op het Montfortcollege, onze scholengemeenschap op Rotterdam-Zuid. Het zou me niks verbazen als hij sui... iets anders is gaan doen.

* Beluister op YouTube of Spotify: Marcel Amont: Blue, blanc, blond.

Lieve lezer, 

stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:

stukkiejee.blogspot.com