Altijd leuk om mss E. tegen te komen op de sportschool. Er was een tijd dat we samen van 9 tot 10 uur 's ochtends sportten en babbelden. Tegenwoordig lopen we elkaar gewoon mis.
Nou ja gewoon? Ik denk wel eens dat mss E. mijn manische geouwehoer spuugzat is en daarom vanachter haar keukengordijn in de gaten houdt wanneer ik naar de gym ga of weer terug kom en dat zij daar dan haar eigen sporttijden op aanpast.
Vanochtend babbelen en fietsen we als vanouds. Niet te hard ... in een comfortabel tempo.
Onze woningen zijn vrijwel identiek. Zij houdt een lofzang op onze appartementen met vandaag volop zon op de grote woonkamerramen. Geen stookkosten deze dag. De gemiddelde temperatuur binnenshuis gaat oplopen tot 20,5 graad. Mss E.is dol op haar huis.
'Absoluut mss E.', zeg ik, 'een prachtige woning. Ze zou alleen ergens anders moeten staan'.
’Ergens
anders?’vraagt zij.
'Ja, ergens anders,' antwoord ik. 'In het Oude Noorden of Crooswijk'.
'Oude Noorden of
Crooswijk?' vraagt zij.
'Ja, in het Oude Noorden of Crooswijk,' antwoord ik. 'Ik ben op en top een centrum man'.
'Op en top een centrum man?' vraagt zij?
En tamelijk onverwachts, sprint mss E. weg en zegt:
'Het Oude Noorden is de laatste jaren wel erg veranderd.'
Dan had ik tegen haar kunnen zeggen:
’Erg veranderd?’
Maar zo'n pestkop ben ik nu ook weer niet.
Dus ik haak gelijk in op haar opmerking:
‘Inderdaad, mss E. tot mijn grote verdriet is het Oude Noorden
flink veranderd, de laatste decennia'.
‘De laatste decennia?' vraagt zij gelijk weer.?
'Ja, de laatste
decennia, is die wijk half veryupt', zeg ik.
‘Half veryupt?’ vraagt zij.
'Ja, 50% is tegenwoordig student of hoger opgeleid en de andere helft is arbeider of uitkeringstrekker,' zeg ik.
Dan zegt mss E.: 'Het was toch hoognodig dat daar eens wat gebeurde.'
'Waarom de sociale structuur van het Oude Noorden overhoop halen. Waarom betaalbare woningen slopen. Waarom de machtige en gezellige smeltkroes van tientallen nationaliteiten, die daar vanaf 1960 is ontstaan, ruïneren,' is mijn reactie.
'Ruïneren, ja,' zeg ik. 'Politiek gezien is het blijkbaar simpeler om een
arbeiderswijk van zijn identiteit te ontdoen dan Hilgersberg, de Rotterdamse wijk van de rijke pikken,' zeg ik.
'Rijke pikken?' vraagt zij.
'JA! MSS. E. RIJKE PIKKEN!!' antwoord ik.
Mss E. is al met haar gele doekje in de weer om haar fiets schoon te poetsen.
'Tsjonge, jonge,' verzucht zij, met een blik op mij.
