Er is altijd wel weer iets. Nu gaat die schaafwond zweren, die ik, toen ik hier nog maar net was, aan mijn alleboog opliep. Een van de bittere pillen noemde ik het in de column van de dag. Vandaag moest ik, bij het medisch centrum, maar liefst ruim drie uur in de wachtkamer zitten. Ik had, zo leek het althans, 84 patiënten voor me en een arts die iedereen keurig negjes liet uitpraten. Met mij hoefde ze dat niet te doen, want ik zei gelijk heel kort en krachtig waarom ik haar nodig had. In het Frans natuulijk. Ze schreef me een zalfje voor waarmee het herstel bespoedigd zou worden. Voor dertig euro was ik klaar. Kostte me dus precies een tientje per uur.
Ik had nog wat dansvoorstellingn willen zien vandaag. Dat moet dan maar een andere dag. Wie weer morgen. Vandaag heb ik alleen een bewerking gezien van het boeiende verhaal van Cyrano de Bergerac. In mijn jonge jaren stond deze romanfiguur bekend als een enigszins tragische man met een uitzonderlijk lange neus.
In de voorstelling in Avignon wordt Cyrano ook verliefd op zijn nichtje Roxane. Maar ja, die lelijke lange neus, hè? Tot ze op een dag een afspraak met hem wil. Cyrano is zo zenuwachtig dat hij besluit haar een brief te schrijven en dan snel weg te wezen. Maar dan komt ze al binnen. Roxane begint hem te vertellen dat ze op iemand verliefd is die volgens haar ook van haár houdt. Cyrano krijgt hoop, totdat ze zegt dat die geliefde ene Christian is, een kennis van Cyrano is.
Het geeft een leuk effect dat deze meer dan honderd jaar oude teks geheel bewerkt is in straattaal, rijm, rap, spoken word. Het is een voorstelling geworden voor alle leeftijden. Nu eens is het een grappig, gevoelig en muzikaal onderzoek naar de liefde. Dan weer zijn er de intriges, de persoonlijkheden en de macht van woorden tussen de emotie, humor, muziek en poezie door, die overheersen.
Cyrano de Bergerac zeker een leuk verhaal om nog eens te lezen
Lieve lezer,
stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:
stukkiejee.blogspot.com
