Vrijgezel Alex is een echt goedweermens. Het moet zo vanaf maart wel héél erg slecht weer zijn wil hij niet in zijn korte broek èn met ontbloot bovenlijf in zijn buurtje rondlopen. Het is overduidelijk dat hij trots is op zijn grote (1.90 m), slanke lichaam en eerlijk is eerlijk, hij ziet er voor een zestiger nog best goed uit. De zon hoeft maar één dagje goed te schijnen of hij is alweer poepbruin, trouwens ’s winters ziet hij er ook niet bepaald uit als een Hollandse bleekscheet. Hij heeft altijd wel ‘een tintje’, waarschijnlijk geërfd van voorouders uit (sub)tropische gebieden.
Op zomerse dagen speelt Alex de onbezoldigd beheerder van het ruime binnenterrein. In zijn blote, bruine body, met zijn zonnebril en zijn vrolijk gekleurde bermuda, schrijdt hij voort over dat terrein. Borst vooruit, kin omhoog, zijn armen zó langs zijn lijf, alsof hij onder zijn oksels wc-rollen vastgeklemd houdt.
Met een zelf gekocht grijpertje ontdoet hij het binnenterrein van het aangewaaide en achteloos weggeworpen zwerfvuil. Ook verzorgt hij het groen: hij snoeit dorre takjes en verwijdert uitgebloeide bloemen. Dat doet hij op zijn hurken of gebukt, zijn bermuda zakt daarbij flink af, waardoor omwonenden een uniek uitzicht geboden wordt op zijn welgevormde bouwvakkersdecolleté.
’s Zomers lijkt hij haast alomtegenwoordig te zijn in de buurt. Vanaf zijn
balkon becommentarieert hij op een vrolijke wijze de activiteiten op het binnenterrein.
In de richting van een stel babbelende buurtvrouwen davert hij: ‘Genoeg geluld nou, hè, dames, als jullie niks anders te doen weten kom je je handen maar effe bij mijn thuis laten wapperen, hahahaha. Genoeg te doen hier.’
Waarop de vrouwen gekscherend reageren met: ‘Begin jij zelf maar vast, Alex, wij komen er zo aan.’
Onhoorbaar voor hem voegen ze er aan toe dat ze niet graag aan die klus bij hem thuis beginnen. Er wordt gekletst, dat het bij Alex een waar mannenhuishouden is. Vergeelde gordijnen. Onderlangs alle wanden staat een grote verzameling (lege) bier- en wijnflessen opgesteld.
Op Alex zijn wc kan je maar beter helemaal niet komen. Een misselijk
makende geur . Oude remsporen. Een smoezelige toiletpot met verdachte
vingerafdrukken.
stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:
stukkiejee.blogspot.com