ALS EEN SPEER

Vrijwel àlles doe ik op de fiets. Bioscoop, theater, ziekenhuis, markt, bieb, musea, Lage Bergse Bos, Rotte, het Kasteel en ... masturberen… nee hoor, grapje… dat gaat toch nóóit lukken met één hand aan het stuur en windje tegen…

Een paar keer per jaar doe ik Hoek van Holland. Daarheen fiets ik alleen heen met oostenwind. Terug pak ik dan de metro naar mijn station Prinsenlaan. Terug doe ik ook, bij westenwind.

Naar alles wat binnen 5 minuten lopen van mijn huis is, loop ik die vijf minuten lopen van mijn ,huis. Logisch toch? Ook naar die vreselijke kut-Jumbo, uitsluitend omdat die zaak zo dichtbij is.

Genoeg over waar ik zoal naartoe fiets. Toen ik zojuist startte met schrijven wou ik het hebben over ‘HOE’ fiets ik ‘WAAR’ heen. Belangrijk om te weten: ik heb de muziek-app Spotify. (Wie niet overigens?) Die muziek-app mag ik graag beluisteren tijdens het fietsen. Normaliter ben ik een slome duikelaar, wat op zich ook helemaal niks uitmaakt op die relatief korte ritjes. Het merendeel van de stukjes die ik fiets, is gewoon aan de korte kant. Ik luister dan naar de muziek van The Fortunes, The Cats, Adamo, The Blue Diamonds. Het zal geen verbazing wekken, dat ik daar bij tijd en wijle bij wegdommel.

Voor de lange afstanden als naar de Hoek, Gouda en Dordt heb ik meer muzikale ‘pit’ nodig. Het is op zich beslist niet mijn favoriete muziek. Wanneer ik lange afstanden maak op de fiets, dan heb ik het geluid van de Nederpopband Doe Maar en de New Waveband Fisher-Z gewoon nodig om snelheid te maken, te accelereren, te consolideren.

Ik ben al jaren met die jongens van die bands aan het wielrennen. Noem het voor mijn part autistisch, mij een biet. Maar op het ritme van die groepen ga ik altijd als een speer. Ik sta er af en toe perplex van dat ik mijn bestemming een kwartier eerder bereik dan Google Maps had uitgevogeld.

Ik doe het niet vaak, maar soms kan ik de verleiding niet weerstaan, dan zet ik een nummer op: ’eindeloos herhalen’. Dat doe ik met de nummers ‘Limbo’ van Fisher-Z en ‘Smoorverliefd’ van Doe Maar. Dzjiesus, dan gá ik me toch zeker als tien speren tegelijk. Pure doping!

Zo scheur ik 100% mindful over onze grandioze fietspaden. 'Smoorverliefd' van Doe Maar kent iedereen natuurlijk, maar Limbo van Fisher-Z, zoek het maar eens op! 'Z' thuis het volume van je installatie knetterhard en ga los! Ga helemaal los! Ervaar het tenminste als… één speer… ik zeg toch: ‘één speer!’… oh neen… doe maar net alsof!!

Lieve lezer, 

stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:

stukkiejee.blogspot.com

---

---

DOOF.

Eens in de drie jaar krijg ik van mijn zorgverzekering een fooitje voor de kosten van brillenglazen en montuur. Ik koos vandaag uit de allergoedkoopste serie monturen het allergoedkoopste model: 90 euro. Als zevenjarig jongetje droeg ik ook al zo’n goedkopie. Dat werd toen een ziekenfondsbrilletje genoemd. Ik vermoed dat dat brilletje destijds helemaal door de zorgverzekeraar werd vergoed.

Bij Specsaver moet ik vandaag in totaal 190 euro neertellen. Behalve die 90 voor het montuur kosten die dunne, krasvrije, varilux multifvocale glazen ook nog eens 300 euro. Snappie?

 Ik heb er de laatste maanden continu afwijzend tegenover gestaan. Tegenover hints vanuit mijn directe omgeving dat ik me eens moet laten testen door een audiciën.

Je vraagt herhaaldelijk: ‘Wat zeggie’ …'Als je valt dan leggie’krijg ik dan te horen of ... nogal gênant: 'van masturberen wordt je doof’,   en … 'je praat onnodig hard' hoezo?. Het schijnen alleemaal symptomen te zijn, die wijzen op hardhorendheid.

Nu ik toevallig toch bij Specsaver zit en die firma ook iets met hardhorendheid doet, kan ik me hier  laten testen. Dan kan ik mijn omgeving met de testresultaten om de oren slaan. Want ik weet natuurlijk zelf heus wel of ik wel of niet doof ben.

Alsof de duvel er mee speelt belt mijn buurvrouw vanavond bij mij aan: ‘Jos, wil je eens komen luisteren bij mij. Het is net alsof er iemand continu met een naaimachine zit te werken: ‘brrr…brrr…brrr brrr…’ en dan weer ‘brrr brrr  brrr brrr … ‘hoor je dat ook?  Mijn buurvrouw heeft haar oortjes in.  Ik hoor niks bijzonders. Ik leg mijn oor te luisteren tegen de wand van de andere buur … ook niks. Ik ga naar buiten. Ja, verdomd, ik hoor wat … een licht gebrom , het wordt steeds iets luider…maar dat is de helikopter die aan komt vliegen. Misschien komt het van de benedenburen. Ik ga op grond liggen en druk mijn oor tegen haar parkiet oh sorry, parket maar ook daar geen gebrom. Het geluid zou ook van boven kunnen komen maar het valt niet mee om mijn oor tegen het plafond te drukken. Bovendien het heeft geen zin. Die buren zitten al ruim drie maanden in Torremolinos.

 Ik ben nu een beetje brutaal en vraag of ik de oortjes van de buurvrouw even in mag.

‘Dat vindt ze prima.

 Ik heb ze nu in. Hoor niks..

Wacht, ze staan nog niet aan, Jos.

Ja, buurvrouw! Weet u wat ik hoor? ’Brrr … brrr … brrrr ...’.

 Nou, dat was het dus! Probleem opgelost!