De huidige godvergeten hitte brengt
ook verrassingen en gezelligheid met zich. Ik laat mijn voordeur openstaan
tegenover mijn ook openstaande balcondeur. Dat geeft soms een aangenaam, licht
verkoelend windje. Ik ben de eerste bewoner op de galerij. Alle buurtjes moeten
langs mij heen. Ik vind dat geen probleem. Sommigen wel. Aicha de Marokkaanse
buurvouw is een beetje wantrouwig over mijn goed bedoelde complimentjes over
haar hoofddoekjes. Zoals altijd begint Gülsum
(Afghanistan)meteen te ouwezeuren over wanneer ik nou eens bij haar op de
koffie kom. Zoals altijd antwoord ik
haar ‘volgende week’.
Opeens stijgt een hels kabaal op van de straat. Drie roeken en twee meeuwen zijn verwikkeld in een gevecht om het stoffelijk overschot van een rat. Ze zijn zo aan schreeuwen en vechten dat geen van die vijf vogels toekomt een sappig stukje rattenlijk.
Er hangt de laatste dagen een
gore rioollucht in de straat. Komt ook door die droogte/hitte.
Ik moet nu echt even weg van de galerij naar de supermarkt. Voor Spa Rood en zalm (vette vis tegen de cholestorol). Bier moet ik niet meer hebben. Daar word ik alleen maar gek van.
Halverwege de route naar de super word ik 'altijd' bedreigd door een kreisende kutmeeuw. Die vogel vliegt gillend boven me en laat zich zo af en toe als een havik vallen. Vlak boven mijn hoofd lanceert hij zich weer naar boven. Soms krijg ik ook nog een flats vogelstront voor m’n voeten. Altijd doet ie meeuw dit op de heenweg naar de super. Op de terugweg hoor of zie ik die kreis-schijterd niet.
Ik kan dan met een gerust hart bramen gaan
plukken van de struiken aan de overkant van onze flat. Struiken vol met vurrukkullukke bramen.
De buurvouw waarschuwde me dat ik niet de te laag hangende bramen moest opeten omdat daar vossen overheen gepiest zouden hebben. Nou, ik heb de proef op som genomen en een handje laag hangende bramen geplukt.
Ik ga gauw weer in dat lekkere windje op de galerij zitten. Die bramen oppeuzelen. Ze smaken net een stukje zachter en zoeter dan die hoger hangende bramen. Met vossensaus dus, zeg maar. Nu afwachten of ze goed binnen te houden zijn.
