ONTBIJTBUFFET.

Over het ontbijtbuffet dat ik elke ochtend krijg voorgeschoteld mag ik niet mopperen: alle mogelijke koffie, vruchtensappen, melk, yoghurt, muesli's, een fruitcocktail, croissants, allerlei lekkere broden, jam en chocoladepasta voor op die lekkere boterhammen en die croissants, kleine chocoladebroodjes, appelcompôte, bananencake, plakjes kaas, rolletjes ham, kipfilet ... ik kan het echt allemaal niet binnen houden.

Nu begin ik meestal met een banaan en een kopje koffie; dat doe ik thuis altijd. Vandaag hier ook weer. Ik ga zittn aan een tweepersoonstafeltje. Ik heb mijn banaan op, de schillen liggen weerloos op het tafeltje, mijn mok koffie is half leeg  en dat had ik nog niet vermeld, mijn gisteravond al leegedronken flesje Fanta vruchtensap staat vlak naast die bananenschillen. 

Zo is de situatie op het tafeltje als ik op sta om de rest van mijn ontbijt te buffetten. Ik laad twee boterhammen belegd met jam, een chocoladebroodje en een groot glas sinaasappelap op mijn dienblad. Ik ben even mijn oriëntatie kwij omdat ik op geen enkel tafeltje in de buurt van waar ik zojuist dacht te zitten, noch mijn bananenschillen, noch mijn halve mok koffie, nog mijn leeg Fanta flesje meer aantrof. 

Nu was dat op zich geen ramp. Ik had voldoende eten en drinken op mijn dienblad liggen om mijn ontbijt te vervolgen. Raar vind ik het wel. Dat die bananenschillen en die halve mok koffie er niet meer waren interesseerde me niks. Dat dat lege  flesje Fanta weg was vond ik nog het ergste. Ik was nameijkvan plan dat flesje na het ontbijt te vullen met het ultra zuivere en ijskoude water uit de automaat van het hotel. Met dat water zou ik dan op stap gaan het festival.

Daarom besloot ik toch maar een leidinggvende op aan te spreken. Het eerste wat ze me vroeg was wat er in dat flesje zat. Ze keek heel verbaasd op toen ik zei dat het flesje leeg was maar desalniettemin schoot ze onmiddellijk de ruimte in waar ik nu al een paar dagen   ontbijtresten en vuile afwas in zag verdwijnen. Ik was nog maar net gaan zitten of ze zette met een bijna triomfanelijk gebaar het Fanta flesje op mijn tafel. Ze bood haar excuus aan omdat mijn tafeltje te snel was schoongemaakt. 

Ik reageerde lankmoedig dat ik het gebeuren heel goed kon begrijpen en ging op weg naar het festival. Kijken naar  een geweldige dansvoorstelling en een absurde komedie. Morgen meer daarover.

Lieve lezer, 

stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:

stukkiejee.blogspot.com

MacDonalds

Voor het eerst in mijn lange leven heb ik gisteren zitten eten bij Mac Donalds. Met mijn twee kleinzonen, Bent en Makkie en hun vader, mijn zoon Ralf. Dat was nog in het kader van  mijn verlate  75^e verjaardag. De volwassenen hadden hun feestje al gehad met een lunch in Hotel New York en met de voorstelling West Side Story. De kinderen hadden nog wat tegoed. Vanmiddag trakteerde ik ze op een prachtige dans, acrobatiek, mime voorstelling in het Maastheater in Delfshaven.

Een half uurtje voor aanvang van het stuk dronken en praatten we wat. Helaas kwam daar weinig van omdat Makkie en Bent hadden besloten ‘lol te gaan trappen’ met elkaar in het hoekje waar we wat zaten te drinken. ’Lol trappen’ hield in: stoeien, de tafel verschuiven, spullen omgooien en tegen Ralf  opbotsen. Herhaaldelijk vroeg Ralf ze om daarmee te stoppen maar ze gingen vrolijk door. Ook toen Ralf even naar de wc moest, ging het duo door met vervelen. Ik maakte de jongens toen op boze toon duidelijk dat ze nu afgelopen moest zijn met ’lol’ maken.

Toen Ralf van de wc terugkwam waren zijn zonen zo mak(kie) als een lammetje. Daarna bleven ze rustig en konden ze zich goed focussen op de act. 

De voostelling:’Let’s go Barbie’ is voor 8+ kinderen, nou Bent is inmiddels 11+ en Makkie 8+. Ik en Ralf moeten het gebeuren straks toch ook wel kunnen volgen met onze 45+en 75+. 

Het was een zeer kleurrijk aangeklede voorstelling (kostuums en decor) met acrobatische dans, grappige mime-scetches en te horen aan de reacties van de kinderen komt de voorstelling goed over. Ook de lengte van de voorstelling is goed. 50 minuten duurt het. Precies goed voor deze leeftijdsgroep  De boog kan nog niet te lang gespannen staan.

Eten nu: heel dichtbij ziet Makkie de M van McDonalds al. Tenminste dat dacht hij. Maar volgen Bent was dat de M van de Metro, en hij had nog gelijk ook. Maar nog geen honderd meter verder zagen we de originele Big Tits van Mac Donalds, de door de kids gewenste eetplek.                                                                                                                   

Het interieur van de Mac ziet er van buitenaf heel aanlokkelijk uit. We krijgen meer trek. De kleine Makkie en Bent kloppen  razendsnel hun bestelling op de automaat. Ik weet daar geen raad mee. Ralf tikt in wat ik en hij zelf wil eten. We hoeven maar een kwartiertje te wachten op  ons lekkers. Veel frietjes, kipnuggets, hamburgers, drankjes, sausjes. Het was ronduit genieten. Mijn eerste MacDonalds maal was lekker. Maar ik ga daar niet meer terug.

Geef mij maar een Brammetje aan de patatkraam.