TRIBUNE IN LICHTERLAAIE.

 Ik schrik me de tering afgelopen zondag om 7 uur. Zit met m'n bord op schoot. De samenvatting van de voetbalwedstrijd Cambuur Leeuwarden  - Feyenoord begint met een shot op een heel supporters vak dat in lichterlaaie staat. Het is de Cambuur-familietribune, waar ouders met (jonge) kinderen zich veilig wanen. De wedstrijd is  al enige minuten bezig. Zeven, denk ik. Dan besluit een Feyenoord-idioot om een aanslag te plegen op de mensen die op de gezinstribune zitten.

Veel toeschouwers op die tribune moeten, gezien de fel uitslaande vlammen brandwonden hebben opgelopen. Teletekst zegt dat er  zeven mensen (jong en oud neem ik aan) ernstig gewond zijn geraakt aan hun ogen en oren.

Martien (22)  zit thuis. Zet een halve liter aan zijn mond. Lurkt. Hij heeft het net voor de derde keer op tv teruggezien. Machtig. Die hele tribune stond echt in de fik. Dat gegil van die wijven en die kids. Lachen! Dat gegil hoort hij nu pas. Da’s  even genieten. Nog een keer. Nog  harder. Lacht besmuikt. Neemt een paar slokken.

Hij heeft nog flink wat spul over van de jaarwisseling. Dat moet knallen. Eerst wil hij bij Sparta. Maar daar is de controle streng.

Hier bij Cambuur is 't een makkie. Hij komt als een superdikzak het Feyenoord-vak op. Zijn jas vol vuurwerk.  Hem wordt geen strobreed in de weg gelegd. Hij zoekt een plekkie op het uitvak tussen dom schreeuwende Feyenoord die-hards. Ze staan domdruk heel Cambuur kapot te schreeuwen. Hem zien ze niet. Hij brengt zittend  alles in orde. Die stompzinnigen om hem heen hebben niks in de gaten.

De wedstrijd is een paar minuten oud als hij zijn vuurwerk tussen de niets vermoedende genietende gezinnen pleurt en 'hup' gelijk is hij weg. Nog voordat de handhavers, die tweedehands politie, mensen kan tegen houden, scheurt Marien al op zijn motor naar Rotterdam.

Feyenoords directeur, Robert Eenhoorn, heeft zelf besloten om twee wedstrijden geen Feyenoordsupporters mee te nemen naar uitwedstrijden. Ach, hoe nobel! Hoe onnoemelijk nobel.

Twee wedstrijden geen Feyenoordsupporters mee naar uitwedstrijden, meneer Eenhoorn. Ach gutteguttegutt meneer Eenhoorn! Twee wedstrijden, poeh-poeh-poeh, meneer Eenhoorn.

De KNVB moet nu echt optreden: straf Feyenoord met een aantal wedstrijden (minstens 10) zonder publiek in de Kuip èn minstens 10 weken zonder supporters naar uitwedstrijden. Dan is na 10 weekjes het leed voor ‘onze sterrenploeg’ alweer geleden, toch?.

De gewonde mannen, vrouwen en kinderen in Leeuwarden hebben waarschijnlijk hun hele leven last van deze aanslag.

De goeden zullen onder de kwaden moeten lijden. Beiden hebben nog wel een alternatief: thuis voor de buis.

Lieve lezer, 

stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:

stukkiejee.blogspot.com

Serie: Een Rotterdamse bios in de 60’s & 70’s. Deel 28 (slot). Geen leuke start.

Fanteit ruikt echt brand. En inderdaad er komt uit een van de afvalcontainers een pluimpje rook. Hij rent naar de brandslang en gaat met die slang de container ‘te lijf’. Die slang is in dertig jaar niet gebruikt en al die tijd ging de slijtage gewoon door. De slang breekt af. ‘
Hij beveelt tot drie keer toe: ‘Zet die brandkraan godverdomme open, Martin´ Hij is in paniek. Martin doet, laconiek, precies wat hem gevraagd wordt. Het gevolg is, dat de hele foyer onder water loopt. Hij staat nu voor schut bij die smeulende container met z’n losgeschoten brandspuit in de aanslag. Geen druppeltje water komt er uit.
Terwijl wij vrolijk lachend toekeken, smeet hij de brandspuit op de grond. Hij snelde zich naar de toegangsdeuren. Gooide die open. Pakte de rokende afvalcontainer en zwiepte die naar buiten. Bovenop een daar geparkeerde glanzende Mercedes. Het was net een lachfilm. Met een emmertje water heeft de vrijwillige brandweerman Fanteit de container nog geblust. Daarna moest hij met de Mercedes eigenaar het schadeformulier gaan zitten invullen.

Waarom deden jullie verdomme niks?‘
‘Het was negen uur, regeltjes hè. Wij moeten nu ook alweer aan het werk’, zei Lenie sarcastisch. Woedend stapt hij weg. Zijn geblindeerde kantoortje in. Zijn luxaflex blijft naar beneden.
Het was niet zo’n leuke start voor die man. Eigen schuld; dikke bult. Als hij niet als zo’n brigadegeneraal zijn entree had gemaakt, hadden we hem heus wel geholpen.

Theo vond het een mooi verhaal; moest er om lachen. Hij verslikte zich bijna nog in het petit-fourtje, dat Petra voor bij de koffie had meegenomen. Petra en Theo zouden het zoveelste bruidspaar worden in de Rotterdamse bioswereld.

Het duurde tot de verbouwing klaar was, eer Fanteit zijn draai gevonden had in de bios. Behalve een leuke ploeg medewerkers had Lumière nu ook aan Theo een goede leidinggevende en aan Fanteit een goede directeur.

Met maar liefst zes gloednieuwe zalen was de bios klaar voor de toekomst. De grote ‘klapper’ bij de heropening van Lumière in 1975 was ‘Jaws’ van Steven Spielberg.

Einde.