Vanaf mijn
achtste ben ik een voetbalfan. Tot 2026
…
Ik ben geboren in de Rotterdamse wijk Spangen. Mijn voetbalavonturen
begonnen bij Nederlands oudste club Sparta. Ik was 9 toen 'ze’ in 1959 kampioen
van Nederland werden. Tinus Bosselaar was Sparta’s belangrijkste man. Een
uitstekende linksbuiten, die ook nog een jaartje voor Feijenoord voetbalde. Ik
raakte echt verknocht aan het spelletje en ging in 1971 met mijn toenmalige
verloofde liftend naar Milaan om Feijenoord daar de Europacup te zien winnen
door een overwinning op het Schotse Celtic..
De jaren van de wereldster Cruijff waren aangebroken. Ajax won in de zeventiger jaren drie keer de Europa Cup hetgeen zonder Cruijff nooit gelukt was. Het Nederlands elftal werd ook overladen met complimenten. Cruijff was weergaloos maar zonder Neeskens en zeer zeker zonder van Hanegem was Nederland 1974 nooit in de finale van het WK gekomen. Zonder Cruijff kwam Oranje toch nog in de WK-finale van 1978 Het Nederlands elftal werd ook nu weer tweede met saai spel..
In de jaren na 1978 raakt het voetbal bij mij meer op de achtergrond. Het gezin vroeg meer aandacht. Mijn oudste zoon ging bij Sparta voetballen en werd een verdienstelijk amateur (verdediger).
In de jaren dat mijn zoon bij Sparta speelde werd Louis van Gaal steeds belangijker in het
Nederlandse voetbal, met wisselend succes.
Sinds een paar maanden doet zich het merkwaardige verschijnsel voor, dat zowel het Nederlands elftal als het televisieprogramma 'Studio Voetbal' me steeds minder zijn gaan interesseren. Naar de laatste twee (oefen)wedstrijden van Oranje heb ik bijvoorbeeld helemaal niet gekeken. De weerzin om naar Oranje te kijken begon toen de randdebiel Wout Weghorst geselecteerd werd als spits en de gedrogeerde semi-crimineel Wouter (what’s in a name) Goes van AZ als verdediger werd opgeroepen. Voor dergelijke spelers ben ik allergisch. Pijn aan mijn ogen.
Ook ‘Studio Voetbal’ dat al bijna 70 jaar mijn favoriete televisieprogramma is, kan me niet meer bekoren.
Het niveau van de verslaggeving is beneden alle peil. .Commentatoren van de samenvattingen vertellen exact wat ik zelf ook kan zien op mijn televisiescherm. Ik wil graag van ze horen, wat ik niet op mijn tv zie. Die verslaggevers zijn bovendien zo schreeuwerig als hijgerige ijspretverslaggevers tijdens de Olympische IJspretkampioenschappen.
Onuitstaanbaar in dat voormalige ‘bord op
schoot’-programma’ is ook Leonne Stettler, de vrouw, die het mannenvoetbal denkt te kunnen
analyseren vanuit haar perspectief als ex-vrouwenvoetbalinternational. Wekelijks toont ze aan dat ze niets van
mannenvoetbal begrijpt. Als zij gaat analyseren druk ik tegenwoordig gelijk op de ‘mute’-knop.
Vanmiddag is PSV kampioen van Nederland geworden ... ook dat nog!
