Pageviews van de afgelopen week

woensdag 18 november 2026

EEN VREEMDE ZIEKTE.

Met een van mijn buurvrouwen met een migratieachtergrond, Joleesa uit Brazilië, ben ik weer begonnen met converseren in de Nederlandse taal. Zij is al lang in Nederland, 26 jaar al, maar ze denkt dat haar Nederlands nog een stuk beter kan. Gemotiveerd is ze in ieder geval genoeg.
Joleesa en ik praten met elkaar, elke woensdag van 13.00 uur tot 14.00 uur. De ene week bij mij thuis, de andere week bij haar. Vanmiddag ben ik de gastheer. Gespreksstof altijd te over. Vandaag praten we over het aanmerkelijke verschil in de gedragingen van Marokkaanse meisjes en vrouwen, en Marokkaanse jongens en mannen. Met name is Joleesa duidelijk minder gecharmeerd van de Marokkaanse man, omdat die volgens haar te dominant en weinig galant is. Ze heeft dat ervaren toen ze een aantal jaren in Parijs woonde, in een wijk met volop Marokkanen. Ikzelf heb 45 jaar in het Oude Noorden gewoond, een Rotterdamse wijk met ook heel wat Marokkanen. Nooit last met die mensen gehad, niet met de vrouwen en niet met de mannen. Ook niet met de jongens; dat waren de beste vrienden van mijn zonen. Ze zaten bij elkaar op de 'zwarte school', zoals die toen genoemd werd.
Dagelijks appen Joleesa en ik elkaar ook. ‘Ter leringe ende vermaak’. Eén regeltje maar, in het Nederlands natuurlijk. Dan app ik bijvoorbeeld:

"Goedemorgen Joleesa, ik heb een lekkere goulash gemaakt. Wil je een beetje komen proeven?"
Dan antwoordt zij:

"Ik eerst beetje wandelen, ik samen jou proeven goulash."
Wekelijks kijken we dan nog eens naar sommige zinnetjes en laat ik horen of leg ik uit hoe het anders kan. Niet elke middag, maar toevallig wel deze middag, praten we over 'de liefde'. Volgens de Nederlandse Nederbeat-groep Doe Maar is in één van hun songs 'Liefde, een vreemde ziekte'. Joleesa herinnert zich nog een tophit uit de vijftiger jaren van de vorige eeuw van ene Henri Salvador: Maladie d'amour. Verschillende teksten, dezelfde strekking. Een bescheiden cultureel intermezzo van de les. We luisteren samen even naar die twee heerlijke liedjes.
Libelle – ik bedoel het vrouwenblad – komt eens per jaar uit met een nummer in 'makkelijke taal', speciaal voor mensen met een taalachterstand. Dat blad heb ik opgevraagd. Ter verbetering van haar uitspraak laat ik Joleesa daar een stukje uit lezen, getiteld ‘Een gezonde leefstijl’... ook háár stijl! Ze heeft de neiging om achter elk woord eindigend op een ‘t’ of een ‘d’ een ‘uh’-klank te laten volgen. Maar… ach ja, er zijn ergere dingen op de wereld.
Als ze bij mij de deur uit stapt, zegt Joleesa plagerig lachend iets in het Portugees, geloof ik, tegen me: "O amor é uma doença estranha."
"Wat?? Dat versta ik niet hoor!"

Lieve lezer, 

stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:

stukkiejee.blogspot.com


Beluister die liedjes eens uit dit stukje. Op UTube of Spotify









Geen opmerkingen:

Een reactie posten