TWEE DIKKE DAMES ...

Van een zeer creatieve en ook sportieve kennis, Henk, kreeg ik een recent door hem geschilderd werk toegestuurd. Dat deed hij niet zomaar. We spraken elkaar op de sportschool. Ik klaagde daar min of meer over mijn gebrek aan inspiratie. Toen Henk dat hoorde kreeg hij het idee om mij zijn laatste schilderij toe te sturen en mij te vragen er een tekstje bij te verzinnen.

Inmiddels kijk ik nu al ruim 24 uur naar dat werk maar iets grappigs wil me niet te binnen schieten.

Zo zonder woorden is het schilderij al een vrolijke boel, waarin twee volslanke, bijna obesitas dames de een blank de ander bruin het strandbadje uit en het strandje  op huppelen, met ieder een rode tulp in de hand. Ze lijken door te draven naar de uitgestrekte maar verlaten zonneweide.

Achter het weghuppelende duo, nog in het strandbadje, staren een rode en twee kleine oranje tulpen, steunend op hun wortels, de huppelende dames na.

 Liggen daar, verderop op het strandje (onzichtbaar), enkele dikke dames, uitgeteld, met geknakte tulpenstengels, vòòr die ‘tweevrolijkhuppelendedames.com’

 Dan zegt de grote rode tulp in het badje tegen de kleinere:

 (Hier blijven! Doen we niet aan mee).

 Hardlopers zijn doodlopers.

 De grote rode tulp van het triootje in het badje, is  een gecamoufleerde videocamera van het bloemenparadijs Keukenhof. De camera betrapt de dieven op heterdaad

‘Tulpendieven op de vlucht’.

De paus krijgt elk jaar met Pasen ‘tulpen uit Amsterdam’. Deze twee tulpen (uit Rotterdam) moeten daar ook nog bij. De sportieve dames proberen de vracht naar Rome nog te achterhalen, al roepende:

Leo, Leo, two red tulips from hiero.

Ik laat het hierbij en sta open voor suggesties van lezers. Let me know.

  

Lieve lezer, 

stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:

stukkiejee.blogspot.com

HEERLIJKE VENT

 

Heerlijke vent, die Dick. Ik kan gewoon de boel, de boel laten. Mijn spulletjes bij elkaar zoeken. Lekker zitten beppen met mijn gasten over van alles en nog wat en Dick … Dick regelt verder gewoon alle regeldingetjes voor de kooravond. Dick doet open. Neemt de jassen aan. Zorgt voor de koffie, wel of geen melk/suiker, plakje cake erbij, enzovoorts, enzovoorts. Hij regelt echt alles, dat op dat moment gedaan moet worden. Soms ook nog een klein beetje meer. Tof toch zo’n vent?! Niet iedere man heeft daar zin in. Het is maar goed dat ik mijn eigen lieve regeldickie heb, want anders zou er deze avond gewoon niet gezongen kunnen worden.

Dàt we gaan zingen is nu wel zeker maar wàt we gaan zingen weten we nog niet. We kiezen zoals altijd om de beurt een nummertje. Vanavond worden dat vooral oude popsongs, country en rock and roll. Teus en Thea spelen gitaar. Ik viool. Zingen doen we alle drie. We zingen vanavond, na de koffie en vòòr de wijn, liedjes van Dolly Parton, Boudewijn de Groot, Leonard Cohen, Bruce Springsteen, Cliff Richard, Elvis Presley, Melany en Roy Orbison. Een aantal nummers van hen gaan we ook zingen op ons eerstvolgende optreden op 5 mei.

 Dick zorgt in de pauze voor fris en sterke drank. Hij snijdt een groot stuk oude boerenkaas in kleine blokjes en  duwt er prikkertjes in. Dat soort kutklusjes kan ik met een gerust hart aan Dick overlaten … en weet je … hij doet het allemaal nog graag óók!

‘Hè, Dick?’

‘Wat, zeg je, schat?’

 ‘Zeg maar ja, joh Dick, altijd goed, haha.’

Het zal wel door de alcohol komen, dat er na de pauze niks meer van zingen komt. De leden van het muziekgroepje hebben het over koetjes en kalfjes. Teus meldt dat geile Harrie is ontslagen. Geile Harrie is al enkele jaren een collega van Teus, die zijn bijnaam te danken heeft aan … nou ja, dat zal wel duidelijk zijn lijkt mij. Preutsheid kent Harrie niet. Zo laat hij zijn collega’s, zonder enige gêne, ‘genieten’ van naaktfoto’s van hemzelf en van zijn aan obesitas lijdende echtgenote. En dan nog wel in de meest onappetijtelijke poses. Harrie was al enkele malen door de bedrijfsleiding gewaarschuwd. Maar nu was de maat vol.

Ter gelegenheid van  5 mei heeft het muziekgroepje een optreden in Verzorgingshuis Moedeloos. Zo af en toe nodigt de activiteitencommissie van het huis een zanggroepje uit om er bij de bewoners de moed een beetje in te houden. Iets wat beslist niet meevalt, gezien de alsmaar toenemende bezuinigingen in de zorg. Als koor besluiten we voor deze avond, een zeer vrolijke, toepasselijke meezinger met een hoog oppepgehalte op het programma te zetten. We kozen voor de volgende, makkelijk mee te zingen tekst:

envanjehelahola, houterdemoedmaarin (3X)

envanjehelahola, houterdemoedmaarin (2X)

Voor alle zekerheid heb ik Dick gevraagd om op zijn werk vijftig kopietjes te maken van de bovenstaande tekst. Die deelt hij dan uit vlak voor we dat nummer gaan zingen. Kunnen die oudjes allemaal lekker meebrullen.

 Is het een schatje of niet soms, die Dick van mijn?