Ik loop nu al ruim anderhalf jaar niet meer door mee met de wandelclub van Sonja. Ik denk daaraan, omdat ik vandaag, maandag, het Kralingse Bos wandel. We wandelden hier vaak. Als ik het me nog goed herinner waren we met zijn tienen. De namen weet ik niet meer zo precies … o, ik ben tegenwoordig zo slecht in namen!!. Sonja natuurlijk,
Rob, twee Carla’s, Trudie, Janny, Debby, Irene … nou zeg, laat
mijn geheugen me nu al in de steek. Nu ik dit schrijf bedenk ik me: ‘Zouden ze allemaal nog leven? Ja, sorry, ik hoop natuurlijk van wel, maar voor het zelfde geld is er één, of zijn er meerderen tussenuit geknepen. We
waren immers niet meer zo piep. Een end in de zeventig zeker. Mij zullen ze niks laten weten. Da’s nogal logisch. Ik ben al zo'n tijd uit beeld.
Met mij gaat het overigens goed, hoor.
Ik loop nu net langs het hertenkamp, met die lieve, kleine reetjes. Toen ik nog meewandelde met de club gaf ik die hertjes altijd een lekker plukje groen van
buiten hun weide. Dat vonden ze wel wat.
Het is circa half vier nu. Ik kan nauwelijks de verleiding weerstaan om de Nagtegaal binnen te wippen. Voor een lekker pilsje. Ik was in de wandelgroep de enige bierdrinker. De dames
namen koffie of thee. Meestal
gingen we aan het eind van de wandeling daar bij die Nagtegaal gezellig zitten drinken en praten over
koetjes en kalfjes. Leuke fotootjes heb ik er nog van.
Neen, nu neem ik nog geen biertje. Ik ben nu nog maar net aan het begin van mijn wandeling.
Misschien kom ik de wandelgroep straks tegen. Zou best leuk zijn … maar ook spannend. Want zo leuk ben ik er toentertijd niet mee gestopt. Sonja wou me zelfs nog bij de politie aangeven … waarvoor? ... I don't know.
Maar, hoe dan ook, ik zou het leuk vinden om die mensen weer eens te zien. Hebben we niet jarenlang gezellig samen gewandeld
en gebabbeld?!
