Om op de eerste dag na
mijn vakantie thuis te blijven zitten, daar heb ik geen zin in. Iets bijzonders
wil ik vandaag zien. Op goed geluk fiets ik daarom naar het Museumpark. Daar hebben we de Kunsthal en het Depôt (De Pot).
Ik herinner me nu dat ik een maand terug een
expositie zag in de Kunsthal van een Amerikaanse fotografe, Helen Levitt (1913 - 2009), die
vrijwel haar hele werkzame leven het alledaagse straatgebeuren in de arme wijken
van New York heeft gefotografeerd: spelende kinderen, pratende vrouwen in
deuropeningen en intieme momenten. Heel veel foto’s bevat die expositie.
Ik besluit te gaan kijken wat het Depôt te bieden heeft. Daar iep ik vanmiddag langs werk van de Rotterdamse schilders Charley Toorop en Pyke Koch. Toevallig had ik pas in de krant een artikel over die twee gelezen. Zij waren bevriend. Ik was stomverbaasd te lezen dat Toorop een communist was en Koch een fascist. Een onmogelijke vriendschap vanuit mijn perspectief.
Daar liep ik in het Depôt
nog over te mijmeren toen ik als het ware een kamer in gezogen werd met een
tiental fraaie grote schilderijen. Het waren geen werken van een heel bekende kunstenaar. Dat was het niet wat me daar
naar binnentrok. De schilderijen bleken te zijn gemaakt door de voor mij
onbekende Rotterdamse kunstenaar Wim van Veldhuizen (1954 - 2025). Wat ik in eerste instantie vluchtig rondkijkend zag waren het allemaal realistische, figuratieve werken. Zonder uitzondering
grote, kleurrijke doeken (minimaal 2 bij 2). Boeiend om de nauwkeurige
detaillering. Fascinerend ondanks het ontbreken van leven, van beweging in de
werken.
Behalve van woonkamers, museumzalen en tuinen heeft van Veldhuizen ook impressies geschilderd van steden. Zijn
lievelingsstad was New York. Dat is duidelijk te zien in het Dépôt..
Rotterdam is dus niet
zijn lievelingsstad maar als we zijn Rotterdam-werken zien, is dat bijna niet
te geloven. Zo subliem zijn deze schilderijen. Dat in zijn Rotterdam-werken niets op zijn plaats staat, maakt niks uit.
Het beeld wordt er alleen maar sterker door.
In een andere ruimte van
het Depôt was ’de Pindakaasvloer’ naar een idee van de onlangs overleden mega-kunstenaar Wim T. Schippers opnieuw gelegd. Er
draait in die zaal een video met een interview
over ’die vloer’ met Schippers.
Loop dan ook langs bij Van Veldhuizen. Vóór 1 oktober. Ook zeer de moeite waard!
Met de Rotterdampas is het Depôt gratis.
