DOLLY

‘Loop effe mee naar m’n slaapkamer,’ zeg ik tege buurman Kees. M’n pc staat daar en ik gaat die man helpe met z’n zorgtoeslag, want de belastingdienst maakt er weer eens een teringzooitje van.

Terwijl ik dat ding aanzet, staat Kees te kijke oftie water ziet brande.
‘Joh, wat heb jij daar voor rariteit in die kast staan?’
‘M’n pc, pannenkoek!’
‘Nee joh, gek, ik bedoelt die seksbom!’ Hij staat met z’n bek ope naar Dolly te staren.

Dolly is een barbiepop, maar niet voor kleuters. Een pittig modelletje: afgetraind, bos blond haar, stelte van hier tot Jeruzalem en een zwart minijurkie waar je u tege zeg. En van die rooie lippe... daar kejje een flatgebouw mee schoonzuige.

‘Wat mot jij met dat huppelkutje?’ vraagt Kees. ‘Heb je de lente soms in je bol?’
‘Ach, de een hangt posters op, ik hebt een heftig poppetje in de kast,’ zeg ik. ‘Ieder z’n meug toch? Ze vreet geen brood.’

Ik hebt d’r drie jaar terug langs de Rotte gevonde. Ze lag op het fietspad en ik dach: "Lul niet, dat is een gave pop." Dus ik hebt d’r achterop de bagagedrager gemikt. Ik dach er een kind blij mee te kenne make, maar niemand wou d’r. 

Nou zit ze jou vanuit de kast liefdevol aan te gape.

Kees kijkt me aan of ik ze niet alle vier op een rijtje hebt.
‘Het is echt zo gegaan, Kees. Ik krijgt d’r de schuur niet uit. In de kliko vind ik zonde, het blijft een puik wijffie. Wil jij d’r niet? Of kejje iemand die je d'r een plezier mee ken doen?’

‘M’n nichie is zes,’ zegt Kees. ‘Als ik met deze stoeipoes aankomt, krijgt ik ruzie met m’n zus. Dat kind krijgt meteen een minderwaardigheidscomplex. Ga op de rommelmarkt staan, vang je zo vijf piek.’
‘Ja, lekker dan... de hele dag tusse de oude meuk voor één pop? Ik had dat poppetje gewoon in de Rotte moete flikkere.’

‘Nou, schiet op,’ zeg ik tegen Kees, ‘wilt je nog wete hoe je die poen van de zorgtoeslag krijgt, of blijft je de hele middag staan te geilen op dat kleine rose barbietje?’
'Neen, laan we maar zorgtoeslag doen.’

‘Nou dan, láát Dolly in de kast en parkeert je luie reet op die stoel hier!’

(Uit mijn verre R'damse verleden)

Lieve lezer, 

stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:

stukkiejee.blogspot.com 

IEDER ZIJN MEUG.

 Loop maar even mee naar mijn slaapkamer’ zeg ik tegen, Kees mijn buurman. Daar staat mijn pc. Ik wil hem even laten zien hoe hij, bij de belastingdienst, zijn zorgtoeslag aan kan vragen, vandaar.

Terwijl ik de pc opstart, hoor ik Kees vol verbazing achter me zeggen:

‘Wat heb jij daar nou in die kast staan?’

‘Mijn pc, dat zie je toch!’

‘Neen, ik bedoel  dat daar’ en ik zie dat hij met open mond naar Peggy staat te staren.

Peggy is een barbiepop, niet zo maar een barbiepop maar een bijzonder sexy model. Misschien heeft ze in de Barbie-reeks wel een andere officiële naam maar die ken ik niet.  Deze pop is superslank, heeft lang blond haar, pronte borstjes, lange slanke benen, hoge zwarte pumps, een zwart mini jurkje en een goudkleurig ceintuurtje om haar taille.  Verder heeft ze zwaar opgemaakte ogen en zwoele, volle, roodgestifte lippen.

‘Wat bedoel je nou precies, Kees?’

‘Wat moet jij nou met dat seksbommetje daar in je kast?’

‘Oh dat,’ zeg ik gekscherend, ‘de één heeft pin-ups hangen in zijn slaapkamer, een ander, zoals ik, heeft een sexy barbiepoppetje in zijn kast staan, ieder zijn meug toch?’

Peggy zit daar nu al een jaar of drie. Op een van mijn fietstochten langs de Rotte, zie ik op de heenweg iets liggen op het fietspad, dat vaag op een pop lijkt. Ik besteed er verder geen aandacht aan. Als ik, op de terugweg, ruim een uur later, wèèr langs die plek fiets, ligt die pop er nog steeds. Eerst rijd ik er gedachteloos langs maar ik ga toch even terug om het goed te bekijken. Het blijkt dus dit gave schattige poppetje te zijn. Omdat het daar al zeker anderhalf uur ligt, besluit ik om het mee naar huis te nemen.

‘Ik kan er vast wel iemand blij mee maken,’ denk ik, ‘ is het vandaag niet dan is het morgen wel.  Maar tot op de dag van vandaag heb ik nog geen geschikte kandidaat kunnen vinden en in afwachting van haar verhuizing, zit Peggy, jou vanuit mijn kast liefdevol aan te staren.’

‘Je kan me nou wel zo smalend aan staan te kijken, Kees, toch is het werkelijk zo gegaan  … en het valt nog niet mee om van haar af te komen … ja de vuilniszak in … maar dat vind ik weer zonde van zo’n gave pop.

‘Heb jij belangstelling, Kees of ken je misschien iemand die je daar een plezier mee zou kunnen doen?’

‘Ja, ik heb wel een nichtje van zes, die heeft ook barbiepoppen maar ik vind dit model te seksueel getint voor klein meisje.  Daar wacht ik liever nog even mee.

‘Je zou er mee op een rommelmarkt kunnen gaan staan; dan ben je Peggy, denk ik, zo kwijt. Je kan er nog best vijf euro voor vangen.’

 

‘Ja, dat is een goed idee, Kees … het zal alleen nog wel even duren voordat ik voldoende andere spullen heb om op een rommelmarkt te gaan staan … en dat doe ik dan eigenlijk alleen voor Peggy, want ik hou helemaal niet van rommelmarkten. Weet je wat ik wou: dat ik die pop destijds gewoon op dat fietspad had laten liggen.’

‘Hé Kees, moet je nou nog zien, hoe dat met die zorgtoeslag van je zit, want daar kwam je tenslotte voor?‘

‘Ja, da’s waar ook.’

‘Nou, láát Peggy dan maar even en  kom naast me zitten!’