Um zu kotzen ist es. Die stapel, deels door meeuwen en eksters open gesjorde vuilnisbakzakken voor de deur van het woningcomplex waar ik woon, groeit elke dag. Elke dag ook wordt de stank iets rottiger. Al twee weken rijden de vuilniswagens hier alleen maar hard voorbij. Mijn eigen vuil, zeker twee zakken per week heb ik voorlopig maar in mijn eigen berging gezet. Zolang het daar nog niet gaat stinken en het ongedierte loopt er nog niet rond, mag het daar van mij blijven staan. Ik heb net zak 5 en 6 daar neer gezet.
Als ik daarna weer terug naar mijn woning ga, stapt buurvrouw Dorita uit de lift. Ze heeft haar arm gebroken, hoorde ik in de wandelgangen. Ik wil even een praatje daarover met haar maken maar daar heeft ze geen tijd voor. Er staat een taxi voor haar klaar.
Nu de lift er toch staat neem ik hem maar eens. Normaal ga ik nooit met de lift. Hup naar vier. De lift is gevuld met een afschuwelijke lucht. Een parfum vrees ik. Het is een kunstmatige geur waar de oudere (60+) vrouw, zoals Dorita bijvoorbeeld, vaak en graag voor kiest. Het is een verstikkende geur, die, zo lijkt het haast wel, bij het passeren van iemand met dat parfum op, nog enkele meters bij je blijft hangen. Ik krijg het er doorgaans flink benauwd van. Nu, in deze lift voel ik me stevig ingepakt en vastgezet door dat spul.
Op weg naar de sportschool hagelt het. Ik zal wel de enige zijn die gaat sporten vandaag. Maar neen. Pieter staat in het kleedhok. Pieter, de verslaafde Queen-fan, verslaafd aan Queen, bedoel ik, niet verslaafd aan bepaalde middelen. Hij staat voor de spiegel heel secuur zijn haren te kammen, zoals het een echte ijdeltuit betaamt. Hij is net wezen zwemmen. Leuke kerel. Heeft een sportersraad voor onze sportschool opgezet. Er is geregeld overleg met Optisport over 'sportersbelangen'. Ik roep nog 'Happy New Year' de kleedkamer in en hoor drie keer de 'Beste wensen' terugkaatsen.
Ik hoop dat de vrouwen beter vertegenwoordig zijn vanmorgen. Ik zou het wel leuk vinden als mss E. er weer eens was. Maar helaas ... pindakaas. Desalniettemin toch nog wel lekker getraind.
Mijn buurvrouw Hannie komt haar voordeur uit, als ik net mijn huis wil binnen stappen. Haar dochter, een schat van een meid overigens, heeft haar autootje helemaal aan het einde van de straat neergezet, huil, huil ... ze wil nog veel meer tegen me aanhuilen maar ik onderbreek haar met mijn 'beste wensen-hugh'. Ik krijg er ook zo een van haar.
Voor de tiende keer doen we het alweer.
