WIE KOMT ER NAAST ME TE ZITTEN?

Volgende week staan er twee comedy-avonden gepland in het Oude Luxor Theater. Op 18 en 19 september a.s. Er staat wel ‘nights’ in de programmering, maar het zijn gewoon twee avondvoorstellingen van 20.00 uur tot circa 22.30 uur. Luxor programmeert deze avonden in nauwe samenwerking met Comedy Club Haug. 

Ik kocht voor vrienden, familie en mezelf zes kaartjes voor de achttiende. Voor de negentiende kocht ik louter twee tickets: één voor mezelf en één voor... tja, dat wist ik bij de aankoop simpelweg nog niet. Nu wel. 

In eerste instantie had ik een ultra-jong vriendinnetje in gedachten. Ik heb eerder over haar geschreven. Mijn trouwe lezers weten inmiddels al waarom deze opa op 19 september niet op de duo-seat in het Oude Luxor naast zijn 25-jarige vriendinnetje Chelsea zal zitten. 

Een andere serieuze kandidaat was sportvriend Henk. Henk is een man die volop cultuur inhaleert en produceert, maar van podiumkunsten is hij minder gecharmeerd. Van stand-up comedy al helemaal niet; Toon Hermans is meer his cup of tea. Bovendien is hij behoorlijk hardhorend. Veel van de verbale stortvloed op het podium zou hem alleen maar overspoelen. 

Toen kwamen er nog twee vrouwen voor dat ene kaartje in aanmerking: Annemarie (78) en Linda (56). Beide dames ken ik van Klup. Mijn trouwe lezers weten wat Klup is — Google het desnoods als u het wilt weten. In Klup-verband gingen Annemarie en ik af en toe met nog meer kluppers naar de schouwburg. Voor dat ene ticket op de duo-seat viel Annemarie uiteindelijk af, omdat zij het plekje van mijn zoon Ralf kan innemen in de groep van zes. Hij heeft die avond een optreden met zijn band. Annemarie toonde zich heel verheugd met dit buitenkansje. 

Nu alleen nog dat lege plekje naast mij op de zaterdag. Daarvoor heb ik Linda op het oog. Een leuke, opgewekte dame met wie ik tweemaal eerder comedy zag via Klup in het Isala Theater. 

LInda stuurde me midden in de zomer een Klup-berichtje met de vraag hoe het met me was en of ik nog iets ging organiseren. Ze miste mijn activiteiten op de Klup-site. Ik zat op dat moment in Zuid-Frankrijk, in Avignon. Linda’s belangstelling waardeerde ik zeer. "We zien elkaar binnenkort wel weer," zei ze. En jawel: 19 september zit Linda in het Oude Luxor naast me. Ik geef haar dat ticket cadeau. Daar is ze blij mee. Ze komt. 

Linda is slimmer dan ik. Maakt niet uit. Neehee, maakt wél uit. Is juist leuk. Met mijn eveneens slimmere ex, Winny, heb ik na enkele jaren van aftasten destijds vele jaren een hartstikke toffe relatie gehad. 

Het duurt even, maar dan hebbie ook wat.

Lieve lezer, 

stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:

stukkiejee.blogspot.com

BUIKJE.

Ik ben de laatste weken wat dikker aan het worden. Ik heb geen grote spiegel, waar ik mezelf, als ik er voorga staan helemaal in kan zien. Maar als ik zo van boven naar beneden kijk dan lijkt het toch net alsof ik een buikje aan het opstarten ben.

’Waarom weeg je je niet gewoon?’

'Tsja, dat kan niet omdat ik mijn weegschaal heb uitgeleend aan mijn buurvrouw die zich elke ochtend ‘van het ziekenhuis’ moet wegen en zelf geen weegschaal heeft. Haar zoon zou d’r een bij Bol.com bestellen, zes weken geleden, maar die weegschalen dobberen zeker op een boot in de Straat van Homuz.'

Afgelopen week sprak ik in KINO met Caro (49), een nieuw vriendinnetje. Ik vroeg er niet naar maar, we hadden het over ‘lijnen’, toen Caro  spontaan zei:

‘Je hoef je over je gewicht geen zorgen  te maken, je ben keurig afgetraind, Jos.’

 Caro zelf is  niet helemaal tevreden, na deel een van de ‘eet-fit’ cursus van zes weken. Met haar huidige gewicht van 66 kilo (ze was 75), is ze als tussenstopje wel content maar niet met de bijverschijnselen, zoals een iets te mager bekkie, slappere tietjes (zo noemt Caro ze zelf) en de ‘lellen’ aan haar bovenarmen. Ronduit ontevreden is Caro over haar nog veel te stevige bovenbenen.

‘Je moet gaan spinnen, weet je wel, die tak van sport waarbij je je te pletter fietst, maar geen meter vooruitkomt. Dat is een goede remedie tegen je dikke bovenbenen, Caro.’

‘Okay, ik ken het er over hebben op de sportschool.’ zegt ze.

‘Volgens mij is het elke vrijdagochtend, dat spinnen,’ zeg ik.

Dat komt haar wel goed uit want op vrijdag sport ze daar altijd.

 ‘Behalve wat slankere bovenbenen, wilt ik ook nog 11 kilo kwijt. Zodat ik op 55 kilo uitkomt. Dat vind ik een mooi gewicht bij mijn lengte van 1.65m.Ik krijgt dan weer mijn oude leuke figuurtje terug.’

Ze straalt een zekere trots en vertrouwen uit als ze dat zo zegt. Ik twijfel er ook niet aan: ze gaat het  allemaal redden met het tweede deel van die ‘eet-fit’ cursus.

 We hebben het nu de hele tijd zo’n beetje over Caro omdat er met mij eigenlijk niet zo veel loos is qua lichaamsgewicht. Ik ben, ondanks mijn vermeende buikje, eigenlijk perfect met mijn 75 kilo (vandaag) bij een lengte van 1.84m. Ik ben na het schrijven van dit verhaaltje even bij mijn buurvrouw binnengewipt om daar op m’n eigen weegschaal te gaan staan. Ook mijn BMI mag er wezen: 23,6.

Lieve lezer, 

stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:

stukkiejee.blogspot.com