Wat zijn er tegenwoordig veel fietsers in Nederland. Alleen al hier in dit uithoekje van Rotterdam staan honderden fietsen naast, voor, achter en over elkaar.
Er is vandaag een festivalletje met o.a. de in deze buurt populaire bandjes. Tevens zijn er allerlei kermisachtige attracties: trampolien-spring, blikkie-gooi, zuurstokkie-zuig, pony-rijd en ezeltje-lik.
Ik was, met Lou, een
kennisje (1,52m). Hij komt speciaal mee voor de meidenband 'Jochum', een stel dat al jaren aan de weg timmert, met een rauwe combinatie van Punk, Rock
en Symphony (en paars-groen-haar).
Wat ik niet verwacht had, was, dat de fans op het
'Jochumveld', twee voetbalvelden (!!), hutje bij mutje zouden staan. (Had Lou trouwens ook niet gedacht).
Jochum was luid en duidelijk aan het soundchecken toen we arriveerden. En dat maakte het nu juist zo tof. Althans voor mij. Lou werd helemaal gek van dat gesoundcheck. (Vingers in zijn oren.)
Al sla je me dood, ik weet niet waarom, maar tijdens het concert dwaalden mijn gedachten af naar mijn fiets. Ik dacht dat ik precies wist waar ik hem had neergezet.
Vanaf dit Jochum-veld
zou ik mijn fiets nu toch moeten zien staan tegen die heg van het op een na
laatste huisje boven op de dijk. Dat huisje met die rode dakpannen. Er stonden
daar nog veel meer rijwielen tegen die heg. Drie rijen dik wel.
Als je je
fietsje net tegen die heg had gestald, dan heb je er straks een flinke klus aan voordat je daar lekker weg rijdt. Dat gold voor al die
fietsen daar, behalve die in de laatste rij. Daarnet stond die van mij nog in
die laatste rij maar nu zie ik hem niet meer.
Ik kon mijn aandacht
niet bij Jochum houden. Mijn 'brikkie' hield toch meer bezig. Lou verklaarde
me voor gek toen ik zei dat ik even ging kijken of ie er nog tond. Lou had
makkelijk praten. Hij is niet op de fiets. Bovendien vindt hij
het, denk ik, geen probleem om straks naar huis te lopen. Want op mijn stang
zat Lou daarnet helemaal niet naar zijn zin.
Bovendijks zie ik mijn trouwe tweewieler al snel staan. Klemgezet tussen rij drie en vijf. Daartegenaan
staan nog eens drie rijen gestald.
Nu vraag ik u af of het echt nodig was dat de focus op Jochum moest wijken voor de focus op mijn fiets?
Welnee!
