Ik bent naar het toneelstuk 'Kikker koke', oftewel 'Boiling Frog', de originele titel. weze kijke. Het décor is niet zo sensationeel: een woonkamer, een fauteuil en een gangetje naar de tuin. Achterin de zaal wordt d’r vanaf de eerste scène buitengewoon hard gelache door een vrouw. Ik mot effe zie wie dat is... het is Loes Luca! Tja, die is zelf actrice en zelfs als toeschouwer wil ze natuurlijk duidelijk aanwezig weze. Ze lach zo hard dat ik me afvroeg of ze d’r eigen kunstgebit an het teste was.
Kort na het begin kome d’r nog twee dames binne die naast me gaan zitte. De dikste van de twee neem naast mij plaats. Ik mot gelijk een halve zitplaats opschuive. Dat is effe slikke, want voor mij betekent dat dat ik de rest van het stuk — drie uur min vijf minute — op één bil mot zien uit te zitte. Ik dacht nog: "Meid, als jij nog breder wordt, kenne ze voor jou de Maastunnel gaan verbreden."
Mijn buurvrouw hebt nog lang niet de omvang van de hoofdrolspeelster, die hebt waarschijnlijk an twee stoele nog niet genoeg. Die actrice, Bianca van der Schoot, is van d’r eigen helemaal niet dik, maar ze hebt d’r eigen met allerlei spulle zo dik late make. De titel slaat op het idee dat een kikker in koud water dat langzaam gaat koke, gewoon blijf legge tot-ie gaar is. Zo gaat dat ook in het huis van Adriënne Berkema: ze terroriseert de hele bende en niemand durf d’r tegenin te gaan.
Als toeschouwer ben ik niet te benijde. De kwaliteit is hoog, maar in de zaal tref ik het niet. Buiten die houten linkerbil van mijn, hebt iemand naast of achter mijn een bijzonder slechte adem. Geen knoflook, maar een echte strontlucht. Ik ken toch moeilijk zegge: "Mevrouw, u ademt een rioollucht uit, wilt u effe ergens anders gaan zitte?" Dat doe je niet, maar ik zat wel te kijke of d’r toevallig ergens een dooie rat onder m’n stoel lag te rotte. Zo erg dus.
Adriënne is een echte huistiran die iedereen schoffeert. De dialoge tussen haar, die huichelachtige kerel van d’r en die geniepige tuinman zijn echt komisch. Halverwege ontstaat d’r mot over de cente en krijgt het stuk een bizarre wending. Het wordt steeds fysieker en soms ech eng.
Ooit gaan zien dit stuk! Zeer de moeite waard.
(Uit mijn verre R'damse verleden)
Lieve lezer,
stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:
stukkiejee.blogspot.com
