Pageviews van de afgelopen week

Posts tonen met het label ingezeten. Alle posts tonen
Posts tonen met het label ingezeten. Alle posts tonen

donderdag 2 juli 2026

GEEN HUISHOUDSTER.

 LOU

Het Stedelijk Museum is echt een top-museum. Het komt telkens weer met opzienbarende exposities en projecten. Ik noem, zonder er hier  verder op in te gaan het spraakmakende ‘Armoede-Project’ Later besteed ik daar meer aandacht aan..

De expositie die mij vandaag trof ,was die van Lou Loeber 1894 – 1983).

 Ze is een telg uit een zeer welgesteld miljeu. Zij geloofde dat kunst begrijpelijk en toegankelijk moest zijn voor de gewone abeider. Ze gebruikte daarom herkenbare onderwerpen (zoals fabrieken en landschappen), die zij versimpelde tot lijnen en primaire kleuren. Er waren destijds nog niet zo veel vrouwen als Lou.

Toen Lou haar verloofde haar ten huwelijk vroeg, antwoordde ze heel welbewust: ’Ik wil wel je echtgenoot worden, maar niet je huishoudster’.  

 

Als ik, bijna een eeuw later, mijn vriendin vraag om met mij te trouwen, geeft ze me het zelfde antwoord.

 

JANNY

Het is een dinsdag met een verrassende wending. Janny’s app was voor mij een surprise en een waar genoegen: met groot  leedvermaak heeft ‘Wandelen met Sonja’  kennis genomen van mijn schuiver met de fiets op de roltrap van metrostation Beurs.  In het appje wordt ook de vraag gesteld: 'klopt het wel?' Natuurlijk klopt het! Blijf er gerust om lachen! Leve de lol! Leve het Leedvermaak.

Janny, doe,  als  iedereen  van ’Wandelen met Sonja’ uitgelachen is de groeten van mij.

Ik vroeg me opeens  af, gewoon, zo voor de aardigheid, of de wandelclub nog steeds ‘Wandelen met Sonja ‘heet?. Want voor Sonja zullen de jaartjes onderhand ook wel gaan tellen. Ik weet dat ze 76 is. Sonja is een paar maanden ouder dan ik. Ik word volgende week maandag 13 juli 76.

 Geen bloemen voor mij hoor, svp, want dan ‘zit’ ik inmiddels voor drie weken in Frankrijk, bij het wervelende theaterfestival van Avignon. Wat was ik daar graag nog eens, samen met Sonja, al was het maar voor één dagje, naar toe gegaan, maar helaas … dat zat er niet in. Dat heeft er ook he-le-maal nóóit ingezeten, want ze moet domweg  niks van mij weten. Ach ja, er zijn ergere dingen op de wereld. Niet veel, maar toch!

 Au revoir toutes les dames de ‘Wandelen met Sonja’.


Lieve lezer, 

stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:

stukkiejee.blogspot.com