KRINGLOOP.

Vrijwel nooit kom ik in  de Kringloop. Ik ken mensen  die er naar toe gaan als ze zich een beetje vervelen en binnen  die groep zijn er ook weer mensen die elke dag niets om handen hebben. Die noemen het bezoeken van dat soort winkels een hobby. Vanzelfsprekend zijn er  ook mensen die  het gewoon druk hebben en geden tijd hbben voor dat soort winkeltjes. Dat zijn dunkt mij  de ware fijnproevers. Ikzelf kom er zoals ik al zei: ‘nooit’. Alleen als ik ècht iets nodig heb, dan neus ik eerst bij wat winkels voor de prijs en ga dan naar de Kringloop om voor een prikkie te kopen wat ik wil.

 Vandaag had een vriendin me er op gewezen: ’Joh, ga eens naar de Kringloop. Ik had haar verteld dat ik koffiekopjes nodig. Ik kreeg  nooit veel visite dus ik heb op twee na al mijn kopjes weggeflikkerd Laat ik nu ineens vier mensen tegelijk op bezoek krijgen. Dan kom ik drie mokken tekort. Want als ik koffie presenteer doe ik dat  in mokken. In de Kringloop  volop mokken. Ik koop er vier. Vijftig  cent per mok.

 Dus dan kunnen mijn ex-taalleerlingen, want dat is mijn visite,  gezellig babbelen met elkaar onder de koffie. Georgis, een van hen,  vond het een leuk plan om  een stel van mijn ex-leerlingen op de koffie te vragen. Vrijdag komen ze. Het zijn  vier mannen. Ayoub, Juan, Georgis, Luis. Ik ben benieuwd hoe groot  de Babylonische spraakverwarring wordt. Ze komen van 12 tot 2. Lunchtijd. Ik presenteer echter geen lunch maar lekkere Hollandse snoep: pindarotsjes, ontbijtkoek, Paasstolletjes.

 Nu ik toch in de Kringloop ben: ik heb een  verhoginkje nodig voor op mijn schoot. Zowel eten als lezen gaan mij, gezeten in mijn luie stoel, ongemakkelijk af. Het boek ligt te veraf van mijn ogen net zoals het bord met eten te ver van mijn mond staat. Te diep moet ik steeds mijn hoofd buigen voor een hap of een zin.

 Ik ken heg noch steg  in die Kringloop. Ik verdwaal tussen de kleding, het speelgoed, de gezelschapsspelen, de serviezen, de lp’s , de cd’s, de boeken, de potten, de stripverhalen, de rollators; ik kijk mijn ogen uit. Maar een verhoginkje voor op mijn schoot …? 

Hè hè, ja, eindelijk, dit hier lijkt er op. Het is iets van IKEA.  Ik twijfel er aan of het zal passen, iets te breed misschien, maar toch koop ik het. Aan die 1,75 euro  kan ik me geen buil vallen. Thuis blijkt het prima te passen. Lekker lezen, lekker eten dus.

 Maar eerst vrijdag koffie.

Lieve lezer, 

stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:

stukkiejee.blogspot.com