Half negen vanmorgen is er al een vreselijke teringherrie boven m'n hoofd. 't Is zondag dus dat mag helemaal niet zo vroeg. Na twaalven pas. Het komt van het huis van Tonnie, mijn bijzonder lieve bovenbuurvrouw, tien jaar ouder dan ik.. Haar hele inboedel wordt voor de deur van de flat neergepleurd (= niet zo netjes neergezet).Tonnie's zoon neemt het niet zo nauw. Morgenochtend vroeg wordt het als grof vuil opgehaald.
Tien jaar lang hebben we gezellig gepraat Tonnie en ik, over koetjes en kalfjes. Ze vraagt ook geregeld naar mijn zonen en kleinzonen en ze vertelt over haar zoon, waar ze dol op is. Hij is haar enige kind.
De frequentie van onze gesprekjes neemt met de jaren af. Ze gaat steeds slechter lopen. D'r haar valt uit. Ze valt nogal eens. Zonder haar scootmobile kan ze niet meer. Nauwelijks zie ik haar nog op straat. Uiteindelijk zal dat geleid hebben tot haar vertrek naar een verpleeghuis. Of misschien neemt d'r zoon haar in huis.
Dat hoor je tegenwoordig wel vaker, dat kinderen hun hulpbehoevende ouder(s) in huis nemen, omdat er domweg te weinig plek is in verpleeghuizen. Haar verhuizing komt voor mij volstrekt onverwacht.
Als ik, aan het eind van de ochtend, de deur uit ga, is haar zoon al klaar met uitruimen. Ik hoop hem nog te spreken, om te horen waarom ze nu hals-over-kop verhuist. En waarheen.
Een vriend van me, Ayoub is behalve architect ook 'stadsjutter'. Hij zoekt 'schatten' tussen wat andere mensen bij het afval zetten. Hij heeft zo al heel wat waardvols opgeduikeld: schilderijen, beeldjes, servies, bestek. Dus, telkens wanneer er iemand uit het appartementencomplex waar ik woon verhuist, waarschuw ik Ayoub zodat hij snel kan komen 'strandjutten', voordat er 'andere jutters op het strand zijn'.
Hij appt me vanavond nog een bedankje dat ik hem ingeseind heb: hij is wezen kijken. Of er wat voor hem bij was apt hij niet. Dat had ik nou net zo graag willen weten.
Ik besluit om vanmiddag een strandwandeling te gaan maken. Fantastisch die metro, vlak voor mijn deur, brengt me binnen het uur in Hoek van Holland.
Binnen het uur loop ik daar lekker uit te waaien. Woeste, hoge golven, gierende wind, (over)moedige kitesurfers, striemend zand en een geheel verlaten naakstrand.
