WAAR TWEE KIJVEN ...

Het is nu bijna twee jaar geleden, die aanvaring met mijn buurman Theo. Wij zijn dan niet alleen buren, maar ook vrienden. Hij is dan, mag ik wel zeggen, mijn beste vriend. Gedurende een jaar of vijf doen we allerlei leuke dingen samen. Bios, theater, wandelen, koffie drinken, spelletjes, lekker uit eten, bij elkaar op verjaardagsvisite. Gezellig allemaal en wanneer ik het moeilijk heb, staat Theo voor me klaar, luistert en helpt me. Die aanvaring, nu twee jaar terug bijna, breekt de vriendschap. 

Terug naar dat moment van de aanvaring, twee jaar terug, wil ik beslist niet. Daarmee zou ik de wond die nu geheeld is alleen maar weer open krabben.  Ik zeg maar zo: 'Waar twee kijven hebben beiden schuld. 

Twee jaar lang slagen Theo en ik er in om elkaar zo veel mogelijk te ontwijken. Als ik zo heel af en toe de kans krijg, scheld ik Theo uit en pest ik hem. Theo houdt altijd netjes 'de eer aan zichzelf'.

Ik

                                    Theo

Een paar maanden al, heb ik geen zin meer in die wrevel tussen Theo en mij. Ik wil die wrevel loslaten. Mijn boosheid, die al flink wat is afgenomen verdwijnt langzamerhand helemaal en maakt plaats voor mijn wens om weer gewoon met elkaar te te doen. In ieder geval om weer goeie buren te zijn. Goeie buren die immers beter zijn dan een verre vriend. 

Het liefst spreek ik hem aan als ik hem toevallig tegenkom in de flat, of op straat maar ik zie hem nooit. Ontwijken gaat ons goed beiden goed af. Ik besluit Theo te appen: 

Gisteren:

'Hallo Theo,

'Ik wil niet meer boos zijn op jou. Ik zeg: 'Zand er over.' Dat is natuurlijk mijn beslissing. Als jij anders wil beslissen vind ik dat okee. Wil jij er over nadenken om weer gewoon te doen? Laat me svp weten wat je wil?

Groet,

Jos.

Binnen het uur appt Theo terug:

ik ben niet boos op je tot ziens

groetjes van Theo

Ik realiseer me terdege dat we niet op stel en sprong naar de vriendschappelijke verhouding van twee jaar geleden terug kunnen schakelen. Dat heeft tijd nodig. Mijn wens is wel dat we langzaam weer naar elkaar toe zullen groeien en weer vrienden kunnen zijn.

Ik nodig Theo binnenkort uit voor een lekkere borrel. Ik hoop dat hij die uitnodiging aanvaardt.

Lieve lezer, 

stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:

stukkiejee.blogspot.com