Toen ik vanochtend om half acht opstond, had ik nog nergens last van. Ik ga in de weer met de gebruikelijke ochtenddingetjes: douchen, aankleden, pillen, ontbijten, journaal kijken, krantje lezen, koffie drinken.
Dan komt er hoofdpijn op, eerst lichtjes maar langzamerhand steeds iets zwaarder en ... heel sneaky, voegt zich daar een misselijkheidsgevoel bij. Een gevoel dat zich naar boven wurmt van mijn maag via mijn longen en mijn strot tot naar mijn hoofd. Het maakt me draaierig, wankel en onzeker.
Ik heb vandaag twee leuke afspraken. Vanmiddag een excursie naar een bierbrouwerij en vanavond een cabaretvoorstelling in Maassluis: Ruud Smulders, een nieuwkomer in de cabaretwereld, heel veelbelovend.
Zou ik die afspraken nu moeten gaan afzeggen? Ik zit momenteel nog te tikken met dat rotgevoel. Het blijft zeuren. Erger wordt het niet maar het is gewoon klote.
Het is nu tien uur. Straks om kwart over één word ik opgehaald voor die excursie. Vòòr die tijd ga ik met mijn misselijke lijf nog even wat boodschappen doen in de buurt.
Ik ga op weg naar de sport-artikelenwinkel Declathon voor een bandage, voor over mijn hoofd, om mijn kale knar een beetje te camoufleren. Van een medesporter had ik al gehoord dat ze daar te koop zijn. Zes euro per stuk. Die misselijkheid verdwijnt tijdens de fietsrit naar en van Declathon.
In een flits schiet me dan te binnen dat ik deze week voor het eerst dit jaar op de zonnebank heb gelegen. Het zou me niet verbazen als mijn ingewanden door de straling van die tl-buizen van slag zijn geraakt en mij misselijk maakte.
Het kan het eten zijn, of het is de zonnebank, het kan ook nog wat anders zijn: een nieuwe griep misschien. Hoe dan ook: het nare gevoel is nu wel weg.
Vanmiddag ben ik (dus) met Leonard, een bijna vriend, naar een redelijk nieuwe brouwerij in Rotterdam geweest. Die is hier in gebruik sinds 2021, ruim vier jaar dus. 't Is een grote vestiging, die gebouwd is op de plaats en in het karkas van de fruitterminal. In het pand zijn behalve een brouwerij, ook een restaurant en een feestzaal gerealiseerd. Het ziet er gloednieuw en glimmend uit. Het tripeltje dat wij afloop cadeau kregen was heerlijk.
Later op de avond het al aangekondigde cabaret met mijn gezelschapsdame Linda, van Klup. Ze is goedlachs. Zij heeft genoten van de voorstelling. Ik vond Ruud minder dan ik van hem gewend was. Hij was een paar keer geweldig bij Lübach.
Vanavond een geringe grapdichtheid bij Ruud.
Blijf hem toch maar volgen.
Lieve lezer,
stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:
stukkiejee.blogspot.com
Geen opmerkingen:
Een reactie posten