'Ik ben er uit,' zegt Frans met zaaddoorlopen ogen. Op de toilet heeft directeurtje Frans kennelijk ook besloten wat Derck en Freya kunnen gaan verdienen op zijn schooltje: Derck 2.300 en Freya 1.250 per maand. Guldens. Derck doet nog steeds alsof ie het te weinig vindt maar hij houdt zijn mond. Freya daarentegen geef Frans een stevige pakkerd vol op zijn mond: 'Prima, jongen. Daar wilt ik best wel mijn bed voor uitkomen.'
Dat was
allemaal vijf jaar geleden. Die eerste vier jaren liepen gesmeerd. Leuke
leerlingen, leuke collega's, prima cohesie. Derck liep te peaken. Toen kwam dat
funeste vijfde jaar. Derck was nergens meer toe in staat. Hij moest
zelf zijn lesstof bedenken. Er bestonden geen boeken: 'Toneel met
pubers'. Niks bestond er. Niks kwam er meer uit Derck. Alleen maar shit!
Dat vijfde
jaar had Derck ook veel moeite om zijn bed uit te komen. Geheel onbedoeld staken
burn-out verschijnselen als slapte, futloosheid, huilen, gauw boos worden ook
Freya aan. Ook zij kon niet anders doen dan de pijp aan Maarten te geven.
Daarmee kwam de hele koffie-koek-voorziening van het schooltje op zijn gat te
liggen. Op korte termijn was er geen vervanging voor Freya te vinden.
Bij Derck en Freya ging het net zo. Hier was het niet alleen 'geen
koffie'. Van alles ging de stekker er uit zelfs van op zich simpele
dingen als stofzuigen, dweilen, wassen, was ophangen, opvouwen en douchen.
De stekker ging er uit, de klad kwam er langzamerhand in.
Het kwam
allemaal in een stroomversnelling terecht nadat Derck met collega Annelies naar
bed was geweest. Bij háár thuis. Zij wilde dat nu eenmaal graag. Derck ook wel,
want zij was gewoon een 'lekker wijf' maar hij was beducht voor haar man. Die was was
regionaal kampioen in de een of andere Chinese vechtsport. Volgens Annelies had
hij die avond wedstijden Deventer.
Derck was die avond weer eens te snel klaargekomen. Zij had wat meer tijd nodig. Dat wilde hij er alleen niet voor uittrekken. Bij Annelies had dat kwaad bloed gezet. Ze heeft het voorval in het team gedropt. Daar is het doorlullen en vernietigend oordelen begonnen. Nou, je weet hoe dat gaat: van kwaad tot erger.
Jos, de man van Annelies kwam op hoge poten naar de directie van het schooltje. Annelies had haar man wijs gemaakt, dat Derck haar tegen haar
zin genomen had. Verkracht had dus! Jos eiste maatregelen.
Toen kon Derck wel inpakken. Hij had geen poot meer om op te staan. Vrijwel alle leerlingen en beroepskrachten keurden Derck's gedrag zwaar af. Hij moest nu wel aan zijn stutten trekken, toch?
